247. Over Doel en mijn blaas

Ik had een superzalig weekend. Jammer genoeg eindigde het in mineur. Ik ging naar een feestje op vrijdagavond, naar Wijnegem op zaterdag en daarna nog eens lekker uit eten met mijn lief. Zondag reden we naar spookdorp Doel voor een wandeling. Ik was er nog nooit geweest en was toch wel onder de indruk van het ietwat deprimerende sfeertje dat er hing. Het zonnetje maakte sommige plekjes echter wel idyllisch, wat dan ook weer iets had. Wie er nog niet is geweest: allen daarheen nu het nog kan.
Zondagavond ging ik in bad. En toen barstte de hel los. Een blaasontsteking om precies te zijn. Op een half uur tijd brak ze volledig door. Ik begon als een gek water te drinken, vond mijn pilletjes van vroeger terug en nam er snel één in en ging 50 keer naar het toilet. Ik was vergeten hoe het voelde, maar je weet het snel weer opnieuw! Deze nacht sliep ik een uur, om dan wakker te worden, naar het toilet te gaan, wat water te drinken en nog minstens een uur wakker te liggen van het branderig gevoel. En zo dommelde ik telkens opnieuw in. Vanmorgen was ik dan ook een wrak, maar had ik het gevoel dat het tij gekeerd was. Dus toch maar naar school gegaan, hopend dat ik twee uur aan een stuk zou kunnen lesgeven zonder naar het toilet te moeten hollen. Gelukt is het! Deze namiddag ben ik vrij en ga ik eerst een uurtje slapen voordat ik er weer invlieg. En veenbessensap drinken tegen de sterren op, want dat helpt.