251. Over het vervolg

Om te beginnen allemaal heel erg bedankt voor jullie lieve reacties. Ze betekenen echt veel voor mij. Ondertussen heb ik één van de meest helse weken van mijn leven achter de rug. De reden is jullie bekend, maar woensdag werd ik dan ook nog door één van mijn collega's aangepakt over iets dat ik volledig te goeder trouw heb gedaan. Het resultaat is dat ik door het gebrek aan slaap en al mijn andere perikelen gewoon geen fut had om me te verdedigen en ben beginnen te wenen. Terwijl mijn leerlingen het zagen bovendien. Dat zij me over iets dergelijks heeft aangepakt waar mijn leerlingen bij waren, vind ik een zware professionele fout. Ik zal haar vanaf nu dan ook alleen nog zakelijk behandelen. Omdat we nu eenmaal moeten samenwerken.

Seffens vertrek ik met mijn vriendinnen op weekend: een trip die al maanden gepland is, maar uitgerekend nu plaats moet vinden. Misschien is dat al bij al nog niet zo slecht.
Mijn lief is nog steeds mijn lief, dat weet ik nu zeker. Hij heeft me daarnet een sms gestuurd waardoor ik weet dat het goed gaat komen. Hij wil dat ik hem even gerust laat, en meer bepaald tot zondagavond. Als ik thuis kom, gaan we praten. Hij gaat een ander en beter lief voor mij worden - wat voor mij niet eens nodig is, het gaat erom dat we gewoon bepaalde dingen anders moeten aanpakken en dat ik me moet leren beheersen. Tegen zondagavond zullen we hopelijk allebei gekalmeerd genoeg zijn om rustig alles te bespreken. En tot die tijd ga ik uitwaaien aan zee. Nogmaals bedankt, collega-bloggers en virtuele rotsen in de branding!