Gisterenavond viel ik als een blok in slaap tijdens 'Het zesde zintuig'. Wat had ik graag zelf een zesde zintuig gehad, waarin ik geloofde en dat mij zou kunnen vertellen hoe het met mijn leven verder moet. Ik moet zeggen, momenteel brengt het mij wel voldoende rust dat mijn relatie on hold slaat. (Mij zeer goed bewust zijnde van het feit dat dat snel kan omslaan.)
Vanmorgen ging ik met mijn moeder naar de winkel en voelde ik me toch een tikkie zielig. Ik mis de zelfstandigheid van een eigen huishouden. Maar afspraken zijn er om nageleefd te worden en vanaf zaterdagmorgen heb ik onze loft weer geheel te mijner beschikking. Dan gaat hij bij zijn mama logeren.
Seffens heb ik afgesproken met een vriendin in Antwerpen. Om mij volledig af te reageren, ga ik er met de fiets naartoe. Tussendoor werk ik voor school, want de kaboutertjes hebben mijn stapel verbeterwerk jammer genoeg nog niet in mijn plaats gedaan.
Ik calculeer stilaan in dat het wel eens gedaan zou kunnen zijn tussen ons, maar als ik mijn blog teruglees en zie wat voor intense en leuke momenten wij samen hebben beleefd, kan ik niet geloven dat het vuur volledig gedoofd is. Er is geen enkele man die me mij ooit zo goed heeft kunnen doen voelen als hij, dus ja hoor: ik hoop stiekem dat het nog goed komt.
2 reacties:
Blijkbaar heel wat gemist de voorbije weken... Wat 'n lastige situatie. Ik wens je alvast heel veel sterkte en zal mee duimen dat hij tot inkeer komt! x
Dat moet niet eens stiekem ;)
Een reactie plaatsen