Ik weet het, virtuele vrienden en vriendinnen, die ruime maand windstilte is niet mooi geweest van mij. Maar ook een beetje begrijpelijk, want ik ben door de ergste hel van mijn tot nu toe al bij al rooskleurige leven gegaan en had voor niets energie, laat staan om te bloggen.
Maar aan de andere kant is er ook zoveel hoopgevends te vertellen. Mijn vriendinnen hebben me zowat naar buiten gesleurd. Ik heb de draad van het vrijgezellenleven weer opgepikt. De laatste weken gaat het verdacht goed met mij. Ik moet jullie nog zo veel vertellen, ik kan jullie verzekeren dat het de moeite loont om te wachten op de dingen die ik heb meegemaakt toen ik niet aan het bloggen was. Maar ik voel me nogal beperkt door de gedachte dat bepaalde mensen dit allemaal kunnen lezen, mensen uit mijn echte leven. Daarom wil ik ergens anders opnieuw beginnen. Met een schone lei. Zonder censuur. Volgende week hoop ik de tijd te vinden om werk te maken van een nieuw virtueel plekje. Hopelijk volgen jullie me daarheen. Want zoals gezegd: ik moet jullie zo veel vertellen en kan jullie raad echt wel gebruiken. Ik ben nog het meest van al... in de war.
1 uur geleden
10 reacties:
*Kwispelt en wacht*
hoe vreemd en verwarrend het ook klinkt (en voor jou waarschijnijk ook is) - het lijkt toch alsof je heel wat energie hebt. ben benieuwd naar je verhalen!
Goed zo meid, laat het er allemaal maar uit op een veilige plek!
We volgen zeker hoor!
Ik ben blij dat je terug bent! En superbenieuwd ook natuurlijk ;-)
Awel, ik zal ook volgen...
Whiii, she's back! En zowaar ik normaal geen kuddebeest ben, zal ik nu lijk een uitzondering maken en de kudde mee volgen. :)
Zo'n blogverhuis kan deugd doen. Uiteraard volgen wij!
Je maakt me zo nieuwsgierig... dat ik uiteraard zal volgen!!
ik volg zeker ook!
Een reactie plaatsen