Mii-jou. Alles kan, niets moet.

259. Over het einde

2010-12-15T17:44:00.002+01:00

Zo gezegd, zo gedaan: ik ben elders opnieuw begonnen. Wie wil weten waar, mag me mailen op mii-jou@hotmail.com.

Hopelijk tot snel!

Mii

258. Over dat ik niet weet waar te beginnen

2010-12-08T22:06:00.003+01:00

Ik weet het, virtuele vrienden en vriendinnen, die ruime maand windstilte is niet mooi geweest van mij. Maar ook een beetje begrijpelijk, want ik ben door de ergste hel van mijn tot nu toe al bij al rooskleurige leven gegaan en had voor niets energie, laat staan om te bloggen.
Maar aan de andere kant is er ook zoveel hoopgevends te vertellen. Mijn vriendinnen hebben me zowat naar buiten gesleurd. Ik heb de draad van het vrijgezellenleven weer opgepikt. De laatste weken gaat het verdacht goed met mij. Ik moet jullie nog zo veel vertellen, ik kan jullie verzekeren dat het de moeite loont om te wachten op de dingen die ik heb meegemaakt toen ik niet aan het bloggen was. Maar ik voel me nogal beperkt door de gedachte dat bepaalde mensen dit allemaal kunnen lezen, mensen uit mijn echte leven. Daarom wil ik ergens anders opnieuw beginnen. Met een schone lei. Zonder censuur. Volgende week hoop ik de tijd te vinden om werk te maken van een nieuw virtueel plekje. Hopelijk volgen jullie me daarheen. Want zoals gezegd: ik moet jullie zo veel vertellen en kan jullie raad echt wel gebruiken. Ik ben nog het meest van al... in de war.

257. Over mijn eerste indrukken

2010-11-09T08:21:00.005+01:00

Wat is er ondertussen gebeurd?
- Mijn shockreactie (overgeven, hyperventileren, trillen en beven) heeft plaats gemaakt voor tranen die te pas en te onpas komen opzetten.
- Elk liedje dat ik hoor, lijkt op mijn situatie van toepassing.
- Ik begin te begrijpen dat sommige mensen na een relatiebreuk domme dingen doen. Ik zal dat niet doen, maar ik kan het wel snappen dat je zo radeloos bent dat het je aanzet tot verschrikkelijke daden.
- Lesgeven helpt wel degelijk om je gedachten soms te verzetten.
- Mijn vriendinnen en ouders zijn geweldig.
- Mijn vriendinnen en ouders zijn geweldig, maar het besef dat ik alleen door deze pijn zal moeten, maakt mij soms zo bang.
- Ik weet dat ik opnieuw van nul moet beginnen. Jammer genoeg heb ik nu het gevoel dat het nog een paar jaar zal duren vooraleer ik op niveau nul zal zijn. Met niveau nul bedoel ik: weer vrolijk, zonder gebroken hart en klaar voor nieuwe dingen.
- Hij blijft tegenstrijdige signalen uitzenden, wat het er niet gemakkelijker op maakt voor mij.
- Ik mis hem elke dag een beetje meer.

256. Over dag drie bis

2010-11-06T18:35:00.003+01:00

Er kwam geen dag vier of vijf of zes. Hij had zijn antwoord vandaag al klaar. Het is gedaan, definitief. Onbegrijpelijk. Die jongen heeft vooral een groot probleem met zichzelf. Impulsieveling, hij kan het niet, hij wil volledig focussen op zijn carrière.
Nog nooit zoveel pijn gevoeld. Vriendinnen alvast gemaild om te pijnlijke situaties in het echt te moeten vermijden. Facebookstatus veranderd. Ik ben na vijf jaar weer single. Wil ik dat? Nee. Jammer genoeg heb je sommige dingen in het leven niet te kiezen.

255. Over dag drie

2010-11-06T12:52:00.003+01:00

Gisteren en vannacht had ik het heel zwaar. Ik pikte wat spullen op in onze loft, speelde met de kindjes E. en A. en besloot toen dat mezelf thuis opsluiten geen enkele zin heeft. In plaats daarvan maakte ik afspraken met vriendinnen. Deze namiddag ga ik naar Lier met vriendin J., morgenvoormiddag naar de markt met vriendin L. en in de namiddag wandelen met vriendin K.. Het voelt wat kunstmatig aan, maar het zal me sowieso wel goed doen om wat meer buiten te komen. Vannacht sliep ik archislecht voor de verandering en vanmorgen was ik alweer veel te vroeg wakker. Ik las op de valreep een Frans boekje waarover ik tegen volgende woensdag een leestest moet opstellen en maak me nu stilaan op voor het uitje met J. Vandaag lijkt het me allemaal wel al iets beter af te gaan dan gisteren. Toch voel ik de drang om hem te bellen of sms'en steeds groter worden en wat meer is: ik word ook banger dat hij me perfect kan missen op dit moment. Nog drie keer slapen...

254. Over dag twee

2010-11-05T10:43:00.004+01:00

Ondertussen zijn we weer een dag verder bij het einde van de onzekerheid. Gisteren reed ik zoals gezegd met de fiets naar Antwerpen. Zelden zo'n felle wind meegemaakt. Ik was dan ook helemaal uitgewaaid toen ik bij vriendin K. aankwam. Zij is al enkele maanden ernstig ziek en ik wist op voorhand dat ik haar na maximum 2 uur de nodige rust zou moeten gunnen en huiswaarts zou moeten keren. En zo geschiedde. Na een heerlijk stuk van haar zelfgemaakte chocoladetaart, sprong ik mijn fiets weer op. De combinatie van de wind en vallende duisternis maakte dat ik me niet zo goed voelde toen ik thuis aankwam. Gelukkig wachtte me daar een heerlijk avondmaal van mijn moeders hand. Ik werkte nog een beetje voor school en kreeg telefoon van andere vriendin K.. Zij is één van de weinigen die ik in vertrouwen heb genomen over onze (tijdelijke) breuk en ze is geweldig voor mij. Na het gesprek voelde ik me heel wat beter. Ik keek nog even tv op de kamer van mijn zusje, begon in de laatste nieuwe van Karin Slaughter (Verbroken) en viel als een blok in slaap. Jammer genoeg had ik een slechte nacht. Ik werd wakker en de realiteit viel als een blok op mij, waardoor ik in paniek geraakte en de slaap maar moeilijk weer kon vatten.
Vandaag zijn de kindjes A. en E. op bezoek bij ons thuis, dus zij helpen me wel mijn gedachten te verzetten. Zijn mama is jarig en normaal zouden we vanavond op restaurant gaan met z'n allen, maar dit jaar ben ik er dus alvast niet bij. Ik heb een boeket bloemen bij haar laten bezorgen, omdat ze me per slot van rekening toch veel vriendschap en steun heeft gegeven de afgelopen jaren. Mijn schoonfamilie moeten missen is voor mij al bijna even erg als mijn lief niet bij me hebben.
Nog vier keer slapen...

253. Over dag één

2010-11-04T12:29:00.002+01:00

Gisterenavond viel ik als een blok in slaap tijdens 'Het zesde zintuig'. Wat had ik graag zelf een zesde zintuig gehad, waarin ik geloofde en dat mij zou kunnen vertellen hoe het met mijn leven verder moet. Ik moet zeggen, momenteel brengt het mij wel voldoende rust dat mijn relatie on hold slaat. (Mij zeer goed bewust zijnde van het feit dat dat snel kan omslaan.)

Vanmorgen ging ik met mijn moeder naar de winkel en voelde ik me toch een tikkie zielig. Ik mis de zelfstandigheid van een eigen huishouden. Maar afspraken zijn er om nageleefd te worden en vanaf zaterdagmorgen heb ik onze loft weer geheel te mijner beschikking. Dan gaat hij bij zijn mama logeren.

Seffens heb ik afgesproken met een vriendin in Antwerpen. Om mij volledig af te reageren, ga ik er met de fiets naartoe. Tussendoor werk ik voor school, want de kaboutertjes hebben mijn stapel verbeterwerk jammer genoeg nog niet in mijn plaats gedaan.

Ik calculeer stilaan in dat het wel eens gedaan zou kunnen zijn tussen ons, maar als ik mijn blog teruglees en zie wat voor intense en leuke momenten wij samen hebben beleefd, kan ik niet geloven dat het vuur volledig gedoofd is. Er is geen enkele man die me mij ooit zo goed heeft kunnen doen voelen als hij, dus ja hoor: ik hoop stiekem dat het nog goed komt.

252. Over geen nieuws slecht nieuws

2010-11-03T18:18:00.003+01:00

Ok, dus, het komt erop neer dat mijn relatie meer dan eens in een klotedip zit waar ze maar niet lijkt uit te geraken. Kort samengevat, want ik bespaar jullie de details maar al te graag: ik woon sinds woensdagavond weer bij mijn ouders. Voorlopig. Ik moet hem even laten. Ondertussen heb ik hem wel nog drie keer gezien. Vrijdagavond. Op een fiasco uitgedraaid. Zondagnamiddag. Heel gezellig, maar oh zo verwarrend. Deze namiddag. Naar de film (Zot van A). Opnieuw gezellig, maar te kwellend voor mij, omdat hij me nog steeds geen antwoord kan geven op de vraag die ik hem al zo vaak heb gesteld: Wat brengt onze toekomst?
Voor mij is het - zij het in theorie - simpel: ofwel is het definitief gedaan en dan vind ik niet dat we elkaar nog moeten zien/horen, ofwel niet en dan heeft hij in mijn ogen tijd genoeg gehad om 't één en 't ander uit te vissen. Volgens hem is het niet zo simpel. Dus namen we vandaag de beslissing om elkaar niet te zien/horen tot dinsdagavond 20.30. Dan hebben we afgesproken in onze loft en gaan we praten en een beslissing nemen. Hopelijk heeft hij tegen dan gevoeld wat hij moet voelen (Ik mis haar niet (genoeg) en dus is het gedaan of Ik mis haar verschrikkelijk en weet nu dat ik haar niet kwijt wil). Ergens lucht het me op dat ik weet dat er dan een einde komt aan de onzekerheid, al zal het één van de moeilijkste weken uit mijn leven worden.
Het doet soms pijn in elke vezel van mijn lijf, maar gelukkig heb ik ook goede momenten. De weegschaal geeft ondertussen wel al vijf kilo minder aan dan de laatste keer dat ik erop stond.
Ik denk dat ik mijn blog zal gebruiken als uitlaatklep, zeker als ik gek word van het gemis of iets anders. U weze dus gewaarschuwd. En alvast bedankt voor de steun.

251. Over het vervolg

2010-10-22T18:32:00.003+02:00

Om te beginnen allemaal heel erg bedankt voor jullie lieve reacties. Ze betekenen echt veel voor mij. Ondertussen heb ik één van de meest helse weken van mijn leven achter de rug. De reden is jullie bekend, maar woensdag werd ik dan ook nog door één van mijn collega's aangepakt over iets dat ik volledig te goeder trouw heb gedaan. Het resultaat is dat ik door het gebrek aan slaap en al mijn andere perikelen gewoon geen fut had om me te verdedigen en ben beginnen te wenen. Terwijl mijn leerlingen het zagen bovendien. Dat zij me over iets dergelijks heeft aangepakt waar mijn leerlingen bij waren, vind ik een zware professionele fout. Ik zal haar vanaf nu dan ook alleen nog zakelijk behandelen. Omdat we nu eenmaal moeten samenwerken.

Seffens vertrek ik met mijn vriendinnen op weekend: een trip die al maanden gepland is, maar uitgerekend nu plaats moet vinden. Misschien is dat al bij al nog niet zo slecht.
Mijn lief is nog steeds mijn lief, dat weet ik nu zeker. Hij heeft me daarnet een sms gestuurd waardoor ik weet dat het goed gaat komen. Hij wil dat ik hem even gerust laat, en meer bepaald tot zondagavond. Als ik thuis kom, gaan we praten. Hij gaat een ander en beter lief voor mij worden - wat voor mij niet eens nodig is, het gaat erom dat we gewoon bepaalde dingen anders moeten aanpakken en dat ik me moet leren beheersen. Tegen zondagavond zullen we hopelijk allebei gekalmeerd genoeg zijn om rustig alles te bespreken. En tot die tijd ga ik uitwaaien aan zee. Nogmaals bedankt, collega-bloggers en virtuele rotsen in de branding!

250. Over hoe veel pijn het doet.

2010-10-19T20:52:00.002+02:00

Ik weet eigenlijk niet goed waar ik moet beginnen. Ik kan me niet herinneren dat ik me nog ooit zo verdrietig heb gevoeld als nu. Mijn middenrif en maag doen pijn van het schokkerige snikken. De details bespaar ik jullie, maar het komt erop neer dat mijn lief en ik een relatiecrisis doormaken. Hij weet niet meer hoe het verder moet en ik wil gewoon dat hij terug zoals vroeger tegen mij doet. Ik heb er nog met niemand over gepraat, omdat ik zo bang ben dat dat dingen definitief zal maken. Ik ga vanbinnen al een paar dagen kapot, huil mezelf in slaap en ben gewoon volledig leeg. Ik zie in zijn ogen die gelatenheid, het enige wat hij tegen mij zegt op zowat alle vragen die ik hem stel, is: "Ik weet het niet." Ik ben denk ik gek aan het worden. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.

249. Over verdriet, woede en machteloosheid

2010-10-12T21:09:00.002+02:00

Vandaag had ik met vriendin M. afgesproken. Ik verheugde me er erg op, want het was al een tijdje geleden dat ik haar nog had gezien. Sinds haar mama gestorven is, heeft ze het redelijk moeilijk, ook al is dat ondertussen alweer anderhalf jaar geleden. Ik heb het hier toen nog beschreven hoe ze de verschrikkelijke diagnose kregen van de hersentumor. Ik heb me vaak machteloos gevoeld en met mijn vriendin meegehuild.

Vandaag vertelde ze me dat het niet goed ging met haar. Ik rook al onraad. Ze vertelde me het op zakelijke toon, omdat ze anders zou instorten, zo zei ze. Haar papa heeft kanker. Uitgezaaide.

Man, echt waar, kunnen ze hier boven gewoon eens normaal doen? Ik vind het zo verdomd oneerlijk. Zij weet wat haar te wachten staat, al is de diagnose nog niet volledig gesteld, en denkt dat ze het niet nog eens zal aankunnen. Ik kan haar geen ongelijk geven. En opnieuw voel ik me zo machteloos.

248. Over drukte en haperende computers

2010-10-11T19:59:00.003+02:00

Kennen jullie dat, tegenwerkende computers die je uit je vel doen springen, zeker als je haast hebt en vlug nog iets wilt opzoeken? Zo'n computer had ik vorige week en dat is meteen ook de reden dat ik geen post publiceerde. Ik had namelijk geen zin om zeven uur te wachten totdat meneer laptop mijn stukje zou hebben geüpload.

Nu zijn alle computerproblemen van de baan, maar heb ik het gewoon te druk voor uitgebreide verslagen. Morgen komt mijn directrice bij mij in de les op bezoek en hoewel ik me had voorgenomen niet te lang aan mijn les te werken, heb ik er toch het overgrote deel van mijn zaterdag aan gespendeerd.

Woensdag hebben we facultatieve verlofdag, maar ik ga er een facultatieve verbeterdag van maken. Mijn bureau grenst aan ons salon, maar door de torenhoge berg verbeterwerk kan ik momenteel alleen maar de tv horen en niet meer zien. Frank zegt net dat het de komende dagen zonnig blijft.

PS: Onze school was vandaag op het VTM- en RTV-nieuws (lokale tv-zender). Iemand toevallig gezien hoe enkele van mijn collega's zich hebben ontpopt tot airhosts en -hostessen?

247. Over Doel en mijn blaas

2010-10-04T13:04:00.003+02:00

Ik had een superzalig weekend. Jammer genoeg eindigde het in mineur. Ik ging naar een feestje op vrijdagavond, naar Wijnegem op zaterdag en daarna nog eens lekker uit eten met mijn lief. Zondag reden we naar spookdorp Doel voor een wandeling. Ik was er nog nooit geweest en was toch wel onder de indruk van het ietwat deprimerende sfeertje dat er hing. Het zonnetje maakte sommige plekjes echter wel idyllisch, wat dan ook weer iets had. Wie er nog niet is geweest: allen daarheen nu het nog kan.
Zondagavond ging ik in bad. En toen barstte de hel los. Een blaasontsteking om precies te zijn. Op een half uur tijd brak ze volledig door. Ik begon als een gek water te drinken, vond mijn pilletjes van vroeger terug en nam er snel één in en ging 50 keer naar het toilet. Ik was vergeten hoe het voelde, maar je weet het snel weer opnieuw! Deze nacht sliep ik een uur, om dan wakker te worden, naar het toilet te gaan, wat water te drinken en nog minstens een uur wakker te liggen van het branderig gevoel. En zo dommelde ik telkens opnieuw in. Vanmorgen was ik dan ook een wrak, maar had ik het gevoel dat het tij gekeerd was. Dus toch maar naar school gegaan, hopend dat ik twee uur aan een stuk zou kunnen lesgeven zonder naar het toilet te moeten hollen. Gelukt is het! Deze namiddag ben ik vrij en ga ik eerst een uurtje slapen voordat ik er weer invlieg. En veenbessensap drinken tegen de sterren op, want dat helpt.

246. Over mijn loon en zo

2010-09-30T20:56:00.002+02:00

Eén van de leukste consequenties aan je diploma van de lerarenopleiding hebben is - naast het feit dat ik nu geen 14 uur meer per week naar de les moet en honderden verslagen moet schrijven - dat ik eindelijk loon naar werken krijg sinds deze maand. Met andere woorden: tevoren werd ik nog als een regent (bachelor) betaald en sinds kort als een licentiaat (master), want dat is wat ik in de eerste plaats ben. Man man man, vandaag ontdekte ik dat mijn loon nog hoger ligt ten opzichte van daarvoor dan ik had gedacht. 300 euro om precies te zijn. Netto. Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik een deftige opslag heb gekregen. Ik heb besloten er een flink glas wijn op te drinken. Alleen wel te verstaan, want mijn wederhelft is alweer op de lappen. Deze keer niet naar U2, maar 'slechts' met vrienden op café.

245. Over Desperate Housewives, seizoen 7

2010-09-28T17:07:00.002+02:00

Zondag was het zover: de Amerikaanse première van het zevende seizoen van DH. Een gebeurtenis waarnaar ik al maanden had uitgekeken. In tegenstelling tot zowat elke andere serie, lijk ik van de huisvrouwen maar nooit genoeg te krijgen. 'k Heb dan ook nog geen enkele aflevering gemist. Gisterenavond bekeken mijn lief en ik de aflevering in kwestie op mijn laptop in de zetel. Ik wil niks verklappen, maar deze keer was ik voor het eerst niet helemaal wild van wat ik zag. Wat niet is, kan nog komen natuurlijk, maar toch lijkt het voor mij alsof het concept inmiddelds wel zijn beste tijd heeft gehad.
Wat me in ieder geval meteen opviel is hoe mager Carlos ineens is. Ik durf ervoor wedden dat de acteur aan zijn lichaam heeft laten werken.

244. Over gore toestanden in de cinema en een nieuwe Duitse stad

2010-09-26T08:51:00.005+02:00

Vrijdagavond stond er voor het derde weekend op rij een bioscoopbezoekje op het programma. Samen met een bevriend koppel gingen we naar Wall Street 2 kijken. Ik was de enige niet-econome in het gezelschap, dus had niet veel in de pap te brokken wat de filmkeuze betrof. Toen ik hoorde dat de prent in kwestie twee uur en een kwart zou duren en vooral een 'financiële les' was, zag ik het al heel wat minder zitten. Een cola light en mojito later, begaven we ons naar de filmzaal. Met een pot Ben & Jerry's en mijn lief naast mij, zag ik het wel zitten! De film viel trouwens beter mee dan gedacht, al heb ik tijdens het middenstuk even mijn ogen gesloten. Na een kwartiertje werd ik echter wakker van ... een overgevende man op de rij achter ons. Ik dacht dat ik het gedroomd had, maar nee hoor: er zat wel degelijk een kotser achter ons. Ongelofelijk gortig! Gelukkig verdween de man kort na dit voorval.

Gisteren reden we naar Koblenz met mijn schoonmoeder en haar man. We hadden een missie: een nieuwe fiets kopen voor mijn lief. We slaagden daar met glans in, want kwamen naar huis met een prachtige Trek 8500 voor meneer. Een duur grapje, maar aangezien wij de fiets- en mountainbikemicrobe nu toch al een tijdje te pakken hebben, is het een weloverwogen keuze. Ik overweeg ook sterk om een tweede, meer sportief exemplaar te kopen. Nu leen ik altijd een fiets van mijn schoonouders voor zwaardere tochten. Het enige wat mij tegenhoudt, is de morele grens om meer dan een maandloon uit te geven aan een fiets.
Verder is Koblenz een stad in de steigers. We winkelden nog wat, ik kocht een jas en het boek van Natacha Kampusch, we aten Italiaans en keerden weer huiswaarts. In de auto lieten we ons volledig gaan op meezingers uit het assortiment muziek van liefs stiefpapa. Zalige avond!

243. Over paranoia

2010-09-23T18:51:00.004+02:00

Daarnet dacht ik eerlijk waar dat ik gek geworden was. Na een vermoeiende schooldag besloot ik naar de Colruyt te gaan. Tot zover nog geen vuiltje aan de lucht. Aan de kassa aanbeland wilde ik om de tijd te doden wat op mijn gsm tokkelen. In mijn handtas was echter geen gsm te bespeuren. Ik dacht dat ik hem thuis wel zou zijn vergeten. Daar aangekomen laadde ik de boodschappen uit, flanste ik vlug wat avondeten in elkaar en dacht ik toen pas opnieuw aan mijn gsm. Het kleinood was nergens maar dan ook nergens te bespeuren. Aangezien wij niet zo ruim wonen, zijn de mogelijkheden waar hij kon liggen eerder beperkt. Ik dacht daarom dat ik hem in mijn auto was vergeten. Toen ik de schoenen zocht die ik een half uur eerder nog had aangehad om naar de winkel te gaan en die ik nu wilde aandoen om naar mijn auto te wandelen, kon ik die ook al niet meer vinden. Toen werd ik pas echt gek. Ik dacht eerlijk waar dat ik aan een vroege vorm van Alzheimer begon te lijden. Ik had zelfs in de keukenkasten gekeken omdat ik dacht dat ik mijn schoenen misschien in alle haast bij de boodschappen had gezwierd. (Kun je nagaan hoe wanhopig ik was?)
Dan maar op andere schoenen naar mijn auto. Opnieuw geen gsm, of wat had je gedacht? Het huilen stond me nader dan het lachen, en net toen zag ik onder de zetel iets liggen wat verdacht veel op mijn schoen leek. Bijna tegelijkertijd dacht ik eraan dat ik ook een rugzak mee naar de winkel had genomen. In het voorzakje zat mijn gsm, eenzaam en alleen.

En waar is mijn lief in dit hele verhaal? Hij moet werken, de arme stakker: met klanten als VIP naar U2 en na afloop van het concert een meet & greet met Bono himself.

242. Over fietsmarathons, frietjes en braderijen

2010-09-20T13:27:00.002+02:00

Dit weekend zat stampvol leuke activiteiten. Mijn boekentas bleef onaangeroerd. Vrijdagavond speelden we het klaar om te laat én in de verkeerde cinemazaal binnen te komen. We besloten dan maar te blijven zitten en vonden de verkeerde film in kwestie, The disappearance of Alice Creed, nog wel meevallen. Gelukkig hebben we nog massa's gratis filmtickets over!

Zaterdag waren we vroeg uit de veren, gingen we naar het containerpark en daarna naar de Mechelse braderij. We kuierden er enkele uurtjes rond, kwamen bekenden tegen, kochten bloemen, een reisgids en een hemd voor hem en aten respectievelijk verse tomatensoep met balletjes en pompoensoep in de Soepsjop. Daarna reden we door naar de schoonfamilie in Berlaar, kochten we een verjaardagscadeau voor liefs stiefpapa en een hartslagmeter voor hem en mij. 's Avonds maakte hij heerlijke wraps voor mij en gingen we uit logeren bij schoonmama.

De reden? Lief zou zondagmorgen om 7 uur samen met zijn stiefpapa op de fiets naar Heverlee moeten zitten: een tocht van 40 km, om ter plaatse aan een mountainbikemarathon van 45 km te beginnen en dan nog eens 40 km naar huis af te leggen. And of course: he did it! Schoonmama en ik gingen onze twee mannen dan met de fiets ophalen en hadden zo "slechts" 80 km op de teller.

Na een overheerlijke brunch gingen we nog naar Heist-op-den-Berg, maar we waren serieus loom van onze fietstocht. Een bezoekje aan liefs oma en een frietjesfestijn bij zijn mama sloten het weekend in schoonheid af.

241. Over de sportdag

2010-09-17T16:26:00.002+02:00

Gisteren werd ik door mijn directrice uit de les gehaald. Ze smeekte me of ik aub mee op sportdag met de vierdes wou gaan, want dat één van de andere leerkrachten ziek was gevallen. Eigenlijk was ik maar wat blij met haar vraag en zei ik ja. Het alternatief was immers een hele dag op school doorbrengen om toezicht te doen voor leerkrachten die mee waren op sportdag en ocharme één uurtje les geven aan het derde.

Om half negen vanmorgen vertrokken we met z'n 200 onder politiebegeleiding van aan onze school richting Blosodomein in Hofstade, zo'n 18 km verder. Na een vlotte rit zou ik 4 Wetenschappen b begeleiden. Eerst leefden ze zich uit op een moeilijk hindernissenparcours. Ik nam veel foto's en bewaakte hun gsm's en portefeuilles. Daarna stond een mountainbiketochtje op het programma. Dat liet ik niet aan mij voorbijgaan. Fietsen is nu eenmaal een sport die me wel ligt. 's Middags kregen de leerlingen een reuzehotdog en ik koos voor het vegetarische alternatief: een broodje gezond. In de namiddag mochten de kids dan met een caravelle zeilen. Ik zette me met enkele collega's op een bank in het zonnetje en observeerde mijn leerlingen en hun bootjes, die in de verte voorbijdreven.

Erna reed ik rechtstreeks door naar huis: om klokslag 16.00 stond ik in ons appartement. Hoewel ik moe ben, heb ik besloten nu ook nog te poetsen, zodat dat dit weekend niet meer hoeft te gebeuren. En daarna eten we frietjes en gaan we naar een film kijken, al dan niet in de cinema. Weekend, here we come!

240. Over de tandarts en de bibliotheek

2010-09-15T15:53:00.003+02:00

Daarnet ging ik op controle bij de tandarts. 't Was ondertussen alweer twee jaar geleden. Naar aloude gewoonte was ik er na 5 minuten weer buiten. Geen gaatjes en mijn wijsheidstanden zijn mooi doorgekomen en hebben plaats genoeg waardoor ze niet zullen hoeven te worden getrokken. Eigenlijk vind ik een tandartsbezoekje best plezierig. Ik weet dat nu heel wat mensen in opstand zullen komen en ik zeg er meteen bij dat dat wel anders zou zijn als ze al ooit hadden geboord in mijn mond.
Nu ga ik op mijn gemakje naar de bibliotheek wat nieuwe lectuur inslaan. Ik vind het heerlijk dat ik woensdagnamiddag dit schooljaar niet langer op een schoolbank hoef te slijten. Opnieuw mijn excuses aan éénieder die woensdagnamiddag op een muf bureau moet doorbrengen. Been there, done that en nog geen seconde spijt gehad van de carrièreswitch die ik maakte.

239. Over mijn voornemen en de afgelopen dagen

2010-09-13T17:04:00.003+02:00

Ik heb me voorgenomen om vanaf nu weer minstens om de twee dagen te bloggen. U bent dus gewaarschuwd!
Wat deed ik de afgelopen week?
- Ik fietste naar Leuven met mijn lief en vrienden K. en M.. We aten in de Rector, kuierden door het centrum en kochten een ijsje bij 't Galetje, dat we heerlijk in het zonnetje opaten.
- Ik ging met vriendin K. naar de film Adem kijken, terwijl onze mannen naar het voetbal waren. Een aanrader! (Zowel de film als het zonder mannen op schok zijn.)
- Ik bezocht vriendin K2, die ziek is. Mijn vriend en ik schrokken ervan hoe ernstig haar situatie is en vinden het allebei zo erg dat we niet zo veel voor haar kunnen doen.
- Ik gaf les en ontdekte dat er dag en nacht verschil is tussen een derde en een vierde middelbaar. Soms waan ik mij bij die eerste in een kleuterschool. Enkele voorbeelden:
* Mii vraagt de leerlingen tegen wanneer ze het zien zitten om een bepaalde taak af te hebben. Een derdejaars: tegen 30 juni mevrouw? Conclusie is dat ik die kinderen dus nooit meer inspraak geef bij het bepalen van deadlines.
* Eén van de leerlingen vroeg me of hij mocht verder schrijven met een andere pen, want zijn andere was leeg. Dat vind ik nog wel schattig eigenlijk.

238. Over voetbal, lasagna en lessen maken

2010-09-07T08:01:00.003+02:00

Vrijdagavond organiseerde liefs werk een event in de Kinepolis in Brussel n.a.v. de match België-Duitsland. Vooraf een receptie, vervolgens als VIP naar de match en achteraf een open bar, die vriend van mij moet zich nogal opofferen voor zijn werk hé? Bibi zat dus alleen thuis, ging bij haar ouders eten, deed de strijk (no kidding! op vrijdagavond inderdaad...) en viel daarna als een blok in slaap in de zetel.
Zaterdag liet ik lief zijn roes uitslapen en profiteerde ik van die uurtjes om voor school te werken. Daarna poetsten we samen ons huis, winkelden we samen in de Colruyt en fietsten we naar liefs mama. Qua time management kon het echter beter. Pas om 17.15 vertrokken we weer voor onze 20 km naar huis, waar we ons haastten om onze lasagna te maken en hapjes voor te bereiden voor vrienden K. en M. die kwamen dineren bij ons. Ik had nog nooit zelf lasagna gemaakt en eerlijk gezegd: ik vond de onze één van de lekkerste die ik ooit heb gegeten :-).
De wijn en prosecco vloeiden weer rijkelijk en rond middernacht lagen we beneveld in bed.
Zondag hielden we het rustig.

237. Over mijn eerste lesdag

2010-09-02T16:29:00.002+02:00

Vandaag had ik vijf uur les: aan elk van mijn klassen een uurtje. De eerste indruk was alvast positief. Veel jongens onder mijn leerlingen, dat viel me al meteen op. Op zich vind ik dat een goede zaak. Ik houd nogal van steken geven en de ervaring leert me dat jongens daar beter mee omgaan dan meisjes, die de dingen vaak nogal persoonlijk opnemen.
Ik voel het wel over mijn hele lijf, dat staand beroep van me. Nochtans heb ik nog heel wat werk voor morgen, ga ik dadelijk quiche maken en vervolgens mijn lief tegemoet rijden, die met zijn fiets naar Brussel is gaan werken. Hopelijk geraak ik tot in Vilvoorde!
In ieder geval: vanavond krijg ik van hem een lange massage, omdat ik mijn eerste hele dag heb lesgegeven. Ik heb toch een superlief!

236. Over nummer 2

2010-09-01T11:49:00.002+02:00

Vandaag is het officieel begonnen: mijn tweede volledige schooljaar in het onderwijs. Ik heb er best wel zin in. Het weerzien met de collega's was leuk. Mijn leerlingenaantal is iets overzichtelijker dan vorig jaar (5 klassen ten opzichte van 11). Het aantal verschillende cursussen dat ik moet geven, is vier. Nu nog even afwachten wat voor vlees ik in de kuip heb wat mijn leerlingen betreft. Wordt dus vast en zeker vervolgd...

235. Over lichte paniek en zo

2010-08-25T18:53:00.002+02:00

Daarnet fietste ik naar mijn ouders. Met mijn Ipod in mijn oren dacht ik ineens dat ik stipt over een week voor de klas sta. Stipt over een week al! Ik ben de laatste om te beweren dat ik niet lang genoeg vakantie heb gehad, maar ik heb nog geen fluit voorbereid voor het nieuwe jaar. Ik ga Frans moeten geven! En ik heb mijn boeken nog niet! En ik ga Nederlands in een ander jaar moeten geven! En ik weet nog niet eens welke onderwerpen die kinders dit jaar moeten voorgeschoteld krijgen, laat staan dat ik concrete lessen heb gemaakt!

Nu: het is niet van niet willen, maar vooral van niet kunnen. Mijn laatste vakantiedagen zitten stampvol en iets in mij zegt dat ik het toch wel zal kunnen bolwerken. Dus probeer ik te genieten tot de laatste snik, voelend dat dat stemmetje in mijn hoofd met de dag meer strijd voert tegen mijn geweten.

Ik ga nu bij vriendin M. pizza eten en wijn drinken. Misschien geeft die laatste mij wel wat inspiratie. Laat het Franse wijn zijn!

234. Over zonne-energie, orde en het fort

2010-08-23T09:13:00.003+02:00

Vorige week genoot ik van de zon die de strijd tegen de regen eindelijk nog eens won. Ik las boeken bij mijn ouders aan het zwembad, deed fietstochtjes en terrasjes en haalde mijn bikini nog eens uit de kast. Gelukkig dat ik ervan heb geprofiteerd, denk ik als ik nu door het raam kijk.

Daarnaast rommelde ik al mijn kasten op en ging ik leuk schoolgerief kopen in de Hema om mezelf te belonen. Het moet gezegd: kasten die we vorig jaar haastig volstopten onder het motto: we hebben nu geen tijd om dat deftig op te bergen, we doen dat wel als we eens tijd hebben, bevonden zich bijna een jaar later nog steeds in dezelfde toestand. Maar nu dus niet meer! En die orde zorgt ook voor orde in mijn hoofd, hoe gek het ook mag klinken.

Dit weekend bezochten we het Fort van Breendonk. Ik was er nog nooit geweest en dat is eigenlijk een ware schande. We stippelden een fietstocht uit langs knooppunten en een klein uurtje later arriveerden we in Willebroek. We kregen een audiogids mee en volgden de twee uur durende wandeling die ons langsheen de barakken, folterkamer, slotgracht, bunkers en andere plaatsen voerde waar tijdens de Tweede Wereldoorlog duizenden mensen werden ondergebracht, mishandeld en/of gedood. En daar wordt iedereen op zijn minst een klein beetje stil van...

Achteraf begon het te gieten, gingen we schuilen op een terras in Klein-Willebroek, waar we bediend werden door de meest onvriendelijke ober ooit, besloten we toch naar huis te vertrekken, genoten we van een heerlijke douche op ons appartement, gingen we dineren bij mijn ouders en keerden we erna huiswaarts om te genieten van een filmpje en elkaar.

En nu ga ik Antwerpen onveilig maken met mijn zus!

233. Over Toscane: in puntjes

2010-08-18T09:55:00.004+02:00

- Toscane is de ideale bestemming als je cultuur wilt combineren met ontspanning.
- We sliepen in een vijfsterrenhotel met uitzicht op de toren van Pisa.
- De trein nemen in Italië is gemakkelijk en goedkoop: we bezochten er Firenze, Lucca en Viareggio mee.
- Lucca bezochten we één keer in de gietende regen en één keer toen de zon scheen.
- We huurden de goedkoopste huurauto ooit, om daarmee het Toscaanse platteland en San Gimignano, Volterra en de Chiantistreek te verkennen.
- We aten lekkere pizza en pasta en andere lekkere specialiteiten. Toch waren we geen enkele keer echt overdonderd op culinair vlak.
- Italiaanse wijn is heerlijk! (Op die ene fles na dan waardoor ik de volgende morgen met hoofdpijn opstond.)
- Toeval bestaat. We ontmoetten op dag 2 een Vlaams koppel op de trein. Op de laatste dag kruisten we hun pad opnieuw in Lucca. We lagen op het strand naast twee meisjes. De volgende dag kwamen we hen tegen in Firenze, zonder dat we een woord met hen gewisseld hadden wel te verstaan. Idem dito voor het koppel dat naast ons op restaurant zat in Pisa. Ook hen passeerden we de volgende dag in Lucca.
- Er zitten enorm veel hagedissen in Pisa. Gelukkig hadden wij een hotelkamer op de tweede verdieping.
- Nederland moet leeg geweest zijn toen wij in Italië zaten. Overal noorderburen gezien (en gehoord).
- Voor het ergste onweer ooit moet je in Toscane zijn! Te voet en met de rugzak wel te verstaan. Voor het eerst in mijn leven bang geweest voor de bliksem. Zeker toen we onder bomen liepen in plassen van dertig centimeter hoog.
- Ik las 5 boeken op reis en mijn lief 2. Dat laatste is een unicum, want hij leest normaal nooit romans.
- Datzelfde lief is de man waarmee ik oud wil worden.

232. Over vertalen, brunchen en slapen

2010-08-16T09:22:00.002+02:00

De afgelopen week heb ik me opgesloten om te vertalen. Het was de bedoeling dat mijn reuzeproject helemaal zou zijn afgewerkt. Dat is niet helemaal gelukt, maar het einde is gelukkig in zicht. Nu ga ik in ieder geval weer een week vakantie nemen! Tijdens het vertalen heb ik toch maar weer beseft dat ik dat NOOIT als fulltime job zou kunnen doen. Ik zou echt zot worden van het gebrek aan menselijk contact.

De luttele sociale activiteiten de voorbije dagen bestonden uit een bezoekje aan mijn schoonmoeder, een bezoekje van mijn nonkel, tante en twee nichtjes die onze loft voor het eerst zagen en wildenthousiast waren en een bezoekje aan Park Spoor Noord met mijn nichten. Vanaf vrijdagavond gingen de boeken toe. Eerst ging ik met mijn lief uit eten in de Margriet in Mechelen. Duur, maar lekker. Op zaterdag kochten we de Makro net niet leeg, deden we een klein fietstochtje en gingen we in Leuven BBQ'en op het bangelijkste appartement ooit.

Zondag stond een brunch met vier bevriende koppels op het programma. Heerlijk! Daarna brachten we nog een bezoekje aan mijn grootouders en liefs papa, besloten we te beginnen kijken naar '24' en smaakte de eerste aflevering alvast naar meer.

Enkel slapen lijkt niet zo goed te lukken de laatste dagen. Ik word elke nacht wakker en slaag er maar niet in om dan terug in slaap te vallen. Hoe dat komt, weet ik absoluut niet. Ik zal er voorlopig nog maar niet wakker van liggen...

231. Over de Ronde van Vlaanderen

2010-08-08T10:20:00.002+02:00

Onze reis naar Italië was zonder meer perfect. Daarover later meer.

Op de dag van van gisteren stond al een tijdje 'Ronde van Vlaanderen' in mijn agenda geschreven. Met mijn schoonmoeder, haar man en mijn wederhelft hadden we het plan opgevat om de 114 km van het parcours af te leggen. Dus wij richting Oudenaarde, waar we door Freddy Maertens ontvangen werden in zijn mooie winkel en een kaart kochten. Na een koffietje kon de tocht beginnen. De eerste 50 km gingen meer dan vlotjes. De bergjes die we moesten bedwingen waren molshopen in vergelijking met Alpe d'Huez en de Galibier, waar we in juli nog opreden.

En toen waren we in Geraardsbergen. Nadat we al een tijdje hadden geklommen naar de aanloop van de Muur, besloten we in Mattentaartcity te stoppen om te lunchen. Een dubbele croque monsieur, ice tea, koffie en een middelgrote mattentaart later zaten we weer op de fiets. Geen tijd om even rustig in te rijden dus. In plaats daarvan moesten we meteen verder de Muur op en daarna ook nog op de Bosberg. De klimmen op zich vielen best mee, ware het niet dat mijn maag bomvol zat en ik vreesde dat mijn taart er langs de verkeerde kant weer zou uitkomen. Ik voelde me kotsmisselijk en uiteraard begon het net toen ook nog te gieten. Ik nam me voor om NOOIT nog mattentaart te eten. Gelukkig kwam er toen een lang vlak stuk aan waarin we lekker konden rijden zonder al te veel inspanningen te moeten leveren.

En plots was daar die bocht in een afdaling. Die bocht waar een soort van olie op de weg lag. Die bocht waarvan we achteraf zeiden: "Wie van ons ook eerst had gereden, hij/zij zou sowieso gevallen zijn." En laat Mii nu net eerst hebben gereden. Ik schoof onderuit, schaafde mijn enkel, knie en bil, maar verder bleef de schade beperkt. Het laatste stuk van de tocht was echter een ware marteling. Het regende, de kasseien waren nat en glad en ik moet toegeven dat intervaltraining toch zwaarder is dan ik had gedacht.

Toen we weer in Oudenaarde waren, ons opgefrist hadden in de auto, nog wat waren gaan drinken en weer in de auto zaten, viel de voldoening en de zalige moeheid op mij. We reden door tot in Duffel, waar we nog lekker gingen eten - wonder boven wonder had ik ook terug een beetje honger - en dan werden we thuis afgezet. We namen een lekker warm bad met veel schuim, kropen in bed met een boekje en vielen na amper 5 bladzijden heerlijk in slaap. Vanmorgen voelde ik pas hoe stijf mijn been aanvoelt van de val, maar dat zijn dingen die overgaan.

230. Over vrienden over de vloer

2010-07-25T21:52:00.002+02:00

Gisteren hadden we vrienden over de vloer. De drank vloeide rijkelijk en het eten werd ook vlot weggewerkt. Op het menu stonden achtereenvolgens:

Aperitief van Kir en diverse hapjes: bruschetta's met tomaat en basilicum, salami, olijven, zongedroogde tomaten en meloen met parmaham.

Papillot van kip met provençaalse kruiden, nieuwe aardappeltjes in de oven, tomatentaartjes en champignons al ajillo.

Vanille-ijs met verse aardbeien en slagroom.

Ondanks het feit dat we te laat in actie waren geschoten in de keuken, mocht het resultaat er zijn. Een prima begin van mijn liefs vakantie, die morgen verder gaat in Toscane. Laat maar komen, dat lekkere eten, drinken, die cultuur en dat mooie weer!

229. Over Roemeense indrukken

2010-07-21T09:25:00.003+02:00

1. Je kunt de Roemenen in 2 categorieën onderverdelen. Ten eerste zijn er zij die vooruit willen in het leven, enorm behulpzaam zijn om je als toerist verder te helpen en een behoorlijk mondje Engels spreken. Daarnaast heb je er ook heel veel die beantwoorden aan het clichébeeld van de norse, onvriendelijke Oostblokker. Ik denk dan met name aan het luchthavenpersoneel en de vrouw van het restaurant aan de kant van de weg. Geen denken aan dat er Engels aan te pas komt. Efficiënt werken nog minder.

2. Boekarest is een stad waar ik niet meteen opnieuw naartoe hoef te gaan. De naam 'Le petit Paris' die er in reisbrochures vaak op wordt geplakt, vind ik totaal niet kloppen. Brede lanen, verloederde gebouwen, paleizen, zichtbare armoede: dat is wat ik van de hoofdstad onthoud. Aangename en bizarre uitzondering op deze regel: de straatjes rond Universitate. Zelden zag ik zoveel klasse bij elkaar: barretjes en cafés die je eerder in Saint-Tropez denkt aan te treffen, met als enige verschil dat je er voor minder dan tien euro een tweegangenmenu kunt eten, inclusief twee drankjes. Toppie!

3. Bij onze rekening kregen we een heel pakje kauwgom cadeau.

4. Het concept trouwfeest is anders opgevat dan bij ons. Om 19.00 kregen we een reeks lokale specialiteiten voorgeschoteld. Veel vlees, kaas en met de spuitzak gevulde groenten. Niet meteen mijn meug en vooral: genoeg om je hongergevoel al volledig weg te nemen. Na afloop van deze gang kregen we koffie. Vervolgens werd de openingsdans gegeven en na een uurtje gingen we weer aan tafel, deze keer voor een Roemeense versie van tomatensoep met balletjes. Gelukkig smaakte het beter dan dat het eruit zag. Opnieuw gingen we een uurtje dansen, om daarna aan te schuiven voor een eendenborstfilet met rode kool en puree. Het patroon herhaalde zich en na een uurtje op de dansvloer kregen we taart voorgeschoteld. Voor het geval de gasten toch nog honger zouden hebben, stonden er tussendoor constant versnaperingen (zoete en zoute koekjes, broodjes, ...) op alle tafels. En als je denkt dat we het allemaal gehad hadden, heb je het mis. Om 3 uur 's nachts kregen we nog varkenshaasje voorgeschoteld. Waarna ik officieel ontploft ben.

5. Het is nog niet zo erg gesteld met de NMBS als ik dacht. Sneltreinen in Roemenië hebben gemiddeld een uur vertraging en halen een maximumsnelheid van 30 km/uur. Gevolg: we misten onze aansluiting in Brasov en namen voor het laatste stuk richting trouwlocatie een taxi. In totaal reisden we dus nog zeven uur vanuit Boekarest. Gelukkig was het hotel waarin we uiteindelijk terecht kwamen en waar de hele trouwerij zou doorgaan, de moeite. Zelfs naar westerse normen was het chique te noemen.

6. Paard en kar zijn niet weg te denken uit het Roemeense straaatbeeld.

7. We zagen nesten en nesten ooievaars.

8. Langs de kant van de weg verkopen mensen - ook veel kinderen - allerlei spullen. Je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt er verkocht. We vroegen ons dan ook af hoe al die mensen rond kunnen komen, aangezien je op het platteland zonder overdrijven om de 100 m een stalletje ziet staan. De concurrentie moet enorm zijn.

9. In het bos waar ons hotel gelegen was en de trouwerij doorging, zaten beren.

10. De luchthaven van Boekarest heeft meer weg van een loods. Zelfs al ben je zoals wij ruim op tijd voor je vlucht, toch slaagt het personeel erin zo traag en inefficiënt te werken dat je pas 10 minuten voor vertrek aan de bus, die je naar je vliegtuig moet brengen, aankomt. Bovendien word je aan de paspoortcontroles behandeld alsof je een crimineel bent.

11. Mijn eerste Oost-Europese ervaring smaakt niet direct naar meer, maar ook niet naar minder. Dat Roemenië is mogen toetreden tot de EU, verbaast me eerlijk gezegd wel.

228. Over veel nieuws

2010-07-11T21:41:00.003+02:00

Ik heb veel te melden, dus ik ga meteen van start:

1. Ons reisje naar Frankrijk was fe-no-me-naal. Ik slaagde er niet alleen in om Alpe d'Huez met de fiets beklimmen, maar breide er meteen ook de Croix de Fer en de Galibier aan vast. Het smaakt naar meer!

2. Onder de Franse zon kreeg ik het bericht dat ik vanaf september fulltime aan de slag kan in de school waar ik tot nu toe altijd heb gewerkt. Een hele last die van mijn schouders valt! Ik zal niet alleen Nederlands en Duits, maar ook Frans geven.

3. Ik vertelde hier enkele posts geleden over hoe mijn schoonbroer zijn ex-lief weer had binnengehaald. Ik bespaar jullie de details, maar het is op een catastrofe uitgedraaid. Zij heeft hem belogen en vooral bedrogen vanaf dag 1 en pijnlijk genoeg hadden mijn vriend en ik vanaf het eerste moment gelijk over haar onoprechtheid. Al moet ik toegeven dat de realiteit nog erger was dan we hadden kunnen vermoeden. In ieder geval: mijn schoonbroer is deze vakantie van een gekwetst vogeltje veranderd in de jongen die hij ooit was. Het deed dan ook deugd om met z'n allen op vakantie te gaan en samen te lachen en te praten. Hij zal nog wat tijd nodig hebben om er weer bovenop te geraken, maar het ziet er toch al niet meer zo dramatisch uit.

4. Vrijdag staat ons volgende tripje op het programma. Deze keer gaat het richting Roemenië voor een huwelijk van vrienden van ons.

5. Op dit moment zit mijn lief naast mij de WK-finale te bekijken. Ik doe alsof ik ook volg en zeg af en toe ja als hij een opmerking maakt. Nu de apotheose nadert, zal ik hier eens afronden en echt gaan kijken.

227. Over uitwuiverij

2010-07-02T10:24:00.001+02:00

Dag allemaal, tot over een weekje. Mii gaat de Alpe d'Huez bedwingen.

226. Over nieuwe ontdekkingen

2010-06-26T17:38:00.005+02:00

Situatieschets 1. Donderdagavond 20.30. Mii komt thuis, vriend is met gezamenlijke vriend op de lappen in Mechelen city, Mii besluit dat ze niet thuis wil blijven en gaat de twee mannen achterna.

Situatieschets 2. Donderdagavond 22.30. Het was een leuke avond. Net niet te veel gedronken en leuk kunnen praten. Mii en de mannen besluiten dat het tijd is om naar huis te gaan. De volgende dag moet er immers nog gewerkt worden. Gezamenlijke vriend oppert dat we misschien nog richting Wollemarkt kunnen gaan voor een allerlaatste drankje. Mii en vriend bezwijken.

Situatieschets 3. Donderdagavond/Vrijdagochtend 00.00. Het trio is in benevelde toestand, maar toch nog alert genoeg om te beseffen dat er iets niet klopt. De andere mensen op ons terras doen elkaar binnen. Allemaal. Mannen met vrouwen, vrouwen met vrouwen, ... Gezamenlijke vriend had ook al het gevoel 'touche' te hebben toen hij naar het toilet ging. De serveerster wordt er bijgeroepen. Zij vertelt ons dat we getuige zijn van de tweewekelijkse bijeenkomst van een swinging club. (Voor diegenen die net als ik nog nooit van het fenomeen gehoord hadden: het ging om een parenclub.) Dat we niet moeten schrikken als we op het toilet rare toestanden zien. En dat het misschien beter is om onze plas op te houden. Maar dat ze je wel met rust laten als ze weten dat je niet mee wilt doen. (Een hele troost.)

Situatieschets 4. Vrijdagochtend 6.00. Vriend moet opstaan. De details bespaar ik jullie, lieve lezers. Er zat een mannelijke kat in ons appartement die zijn sporen had nagelaten.

Situatieschets 5. Vrijdagochtend 9.30. Mii moet opstaan. Het lukt niet. Het moet, ze heeft immers zeven deliberaties voor de boeg. Mii drinkt cola om 9.41. Mensen die Mii kennen, weten dat er dan iets mis is. Mii rijdt tegen 13 per uur naar school met de fiets en heeft het gevoel dat ze zich iets beter voelt bij aankomst. De deliberaties in een muf lokaal, zonder ramen zitten er om 17.00 gelukkig op.

Situatieschets 6: Vrijdagavond 20.00. Mii en vriend gaan lekker uit eten op een Liers terrasje. Ze bestellen water, veel water. En er wordt nagepraat over de ongelooflijke avond.

Conclusie van de zaak: als u graag eens live wilt 'swingen', slechts één adres: Wollemarkt, Mechelen, elke donderdag om de twee weken. Al zakken de swingers vanaf volgende week af naar Parkpop. Bij de reden daarvoor moet ik geen tekeningetje maken denk ik?

225. Over de opgeladen batterij

2010-06-23T09:28:00.002+02:00

Mijn batterijen zijn weer helemaal opgeladen. En daar zit mijn zusje voor een groot stuk tussen. Gisteren had ze haar laatste twee examens. Correctie: haar laatste twee officiële examens. Omdat het arme schaap een dag ziek is geweest tijdens de examenreeks, moet ze er vandaag ook nog twee inhalen. (Op dit eigenste moment trouwens, dus aan al wie dit leest: duimen maar!) Ze zou gisterennamiddag met haar vriendje rechtstreeks van school naar Leuven gaan om hun herwonnen vrijheid te vieren. (Omdat ze al grondig had gestudeerd voor haar inhaalexamens, kon ze zich dat perfect permitteren.) Toevallig was ik gisteren bij mijn ouders thuis toen mijn zusje belde. Half wenend. Of ze niet toch nog thuis mocht komen eten. Want dat haar vriendje ineens niet meer wou afspreken met haar. Ik wist al genoeg op dat moment. Dus schoot mijn grote zusseninstinct wakker en hielden we een zussennamiddagje om u tegen te zeggen. Na het eten fietsten we naar Lier. We deden onze verplichte stoppunten aan (H&M en Only) en ik trakteerde haar op een heerlijke coupe mascarpone.

Hieronder nog een typische Mii-anekdote die ik jullie niet wil onthouden. In H&M kocht ik alweer een kleedje. Ik wilde het al aantrekken omdat ik te warm gekleed was. In de paskamer van Only moest dat gebeuren. Probleem: ik droeg mijn bikini als ondergoed (had net een duikje gedaan bij mijn ouders in 't zwembad.) Een bikini met parels nota bene. Omdat het kleedje aanspannend was, waren die parels absoluut geen gezicht.

Zus: Kan je die er niet afdoen?

Ik: Ja, doe ik.

Nadat de parels eraf waren, bleken de bikinidraden nog te veel zichtbaar.

Zus: Ik ga voor jou even een onderbroek kopen hier in de winkel en dan kan je die onder je kleedje aandoen.

Mijn zus had ons pashok nog niet verlaten of mijn bikiniparels sprongen uit mijn handen. Van het ene pashokje naar het andere. Mijn zus bleef er bijna in en ik kon het grappige van de situatie ook wel inzien.

Terug thuis nam mijn zus mijn wenkbrauwen nog onder handen als een echte schoonheidsspecialiste en waren we allebei opgeladen en in een vrolijke stemming. Op naar de volgende topdag!

224. Over dat het raar is

2010-06-21T12:18:00.002+02:00

Hoe raar is dat wel niet? Dat ik tijd had om daarnet op mijn gemak de kostuums van mijn wederhelft naar de droogkuis te brengen en en passant mijn Visakaart op te zeggen. Dat ik op mijn gemak ook nog bij Brantano stopte en er ballerina's en een handtas kocht? Dat ik bovenal mijn strijk heb gedaan vanmorgen, zonder constant te moeten denken welke drieduizend andere dingen ik vandaag ook nog moet doen?

Dat ik nu ook tijd heb om mijn administratie op orde te brengen en kasten uit te mesten. Maar dat wat dat laatste betreft tijd en goesting twee heel verschillende dingen zijn.

224. Over onrust

2010-06-17T18:35:00.002+02:00

Ik weet dat het voor een deel te wijten zal zijn aan het maandelijkse PMS waarmee ik te kampen heb, maar feit is dat ik de laatste dagen erg onrustig ben. Het lijkt wel alsof mijn lichaam en geest niet in de ontspanmodus kunnen geraken, hoewel ze dat stilaan wel mogen. Ik slaap niet goed, begin aan iets, om dan weer verder te doen aan iets anders en zo niks af te werken en tel de punten van de tientallen examens die ik verbeterd heb, eindeloos na, uit angst dat ik ergens een rekenfout gemaakt heb. Kennen jullie dat gevoel?

Ik heb net beslist dat ik morgen opsta en alles relaxter ga proberen aan te pakken. Benieuwd of het werkt!

223. Over leegte

2010-06-09T16:53:00.002+02:00

Ik ben leeg, op alle mogelijke manieren waarop je het woord leeg kunt interpreteren. Leeggeschreven na mijn laatste twee examens. Leeg van de vermoeidheid. Leeg als gevolg van een ongevulde maag. En vooral: leeg omdat ik ein-de-lijk het gevoel heb dat er aan mijn gigantische werkdag die begon op 1 september een einde aan het komen is. Ik kan vanaf nu de leegte weer opvullen met energie, reizen, op stap gaan, slapen, tv kijken, niksen, ... Eerste opvulactie: Nieuwpoort dit weekend. Hopelijk is de hemel ook leeg tegen dan!

222. Over mijn nieuwe liefde

2010-06-04T12:05:00.003+02:00

Enkele weken geleden kreeg ik zomaar, zonder reden een Pandora-armband van mijn lief. Voor diegenen die zich daarbij niets kunnen voorstellen: check it out!

De parels die mijn wederhelft had gekozen, lieten niets aan de verbeelding over: ik kreeg onder meer een huisje, dobbelsteen, geluksoog en ... een kinderwiegje!

Voor mij betekende dat laatste erg veel. In tegenstelling tot wat mijn naaste omgeving vermoedde, ben ik niet zwanger. Het betekent wel dat mijn lief na ellenlange discussies over het onderwerp op zijn eigen indirecte manier duidelijk heeft gemaakt dat hij kindjes wil met mij. Ooit! En alleen al die gedachte geeft me een vrolijk gevoel, telkens ik naar mijn armband kijk.

221. Over het vervolg en Murphy's law

2010-06-01T14:29:00.002+02:00

We keren terug naar zaterdag, de dag na onze leuke avond bij schoonmama en co. Uiteraard moet Mii het weer klaarspelen om haar zonnebril te zijn vergeten aldaar. Murphy was dus in da house. Omdat ik echt niet zonder zonnebril kan en het voorstel van mijn lief dat ik een nieuwe van hem zou krijgen net dat tikkeltje erover vond, reed ik zondagavond in mijn eentje naar mijn schoonfamilie. (Mijn lief bleef liever studeren.) Ik denk dat iedereen daar aanwezig, inclusief de Miss, die nu definitief deel uitmaakt van het meubilair daar, op voorhand ingepeperd hadden gekregen: "Wees vriendelijk tegen Mii hé." Uit angst omdat we anders echt niet meer bij hen op bezoek zullen gaan en ze ons geweldige gezelschap niet kunnen missen? Of misschien omdat ze beseffen dat wij toch niet helemaal ongelijk hebben? Wat er ook van zij, ik deed normaal, maar niet van harte. En ik stelde vast dat zwijgen zo veel zaliger kan zijn dan je te mengen in frustrerende discussies. Onderstaande anekdote die zich zondag afspeelde, is daarvan het levende bewijs.

Stiefschoonpapa: "Mii, dat is niet cumultatief hoor."

Schoonbroer: "Mii, moet het niet zijn cumulatief in plaats van cumultatief?"

Ik: "Ik discussieer niet meer in dit huis, schoonbroer."

Miss: "In deze context had het cumulatief moeten zijn. Cumultatief past alleen in een wiskundige context."

Stiefschoonbroertje, 11 jaar oud en onbewust mijn held die avond: "Bedoel jij niet commutatief?"

Miss: "Ah ja, je hebt gelijk."

Als wij dezelfde opmerking als stiefbroertje zouden hebben gemaakt, zouden we gegarandeerd het deksel op de neus hebben gekregen. Maar tegenover een kind kon ze niet anders dan haar ongelijk toegeven. Als iemand niet weet wat het woord leedvermaak betekent: dat is het gevoel dat ik op dat moment had.

220. Over hoe het helemaal uit de hand aan het lopen is...

2010-05-29T15:11:00.003+02:00

Mijn trouwe lezers herinneren zich ongetwijfeld nog hoe ik hier enkele posts geleden kwam aankondigen dat mijn schoonbroer zijn ex-lief terug had binnengehaald.
Ondertussen blijkt dat mevrouw zich perfect heeft ingeburgerd in het schoonmoederlijk huishouden en het lijkt alsof ze er altijd al heeft vertoefd. Enkel tegen mij en mijn lief lukt het blijkbaar niet om vriendelijk te zijn. Om een lang verhaal kort te maken: we voelen ons steeds minder welkom als we bij hen op bezoek gaan. Gisteren besloten we op de valreep een uitnodiging om aldaar te gaan BBQ'en aan te nemen - een ontspanning tussen het studeren door zou ons allebei deugd doen - maar achteraf bekeken hadden we beter gewoon thuis kunnen blijven. Het is zo moeilijk om aan buitenstaanders duidelijk te maken wat er precies gaande is, maar feit is wel dat het mij en mijn vriend mateloos frustreert. De avond eindigde in mineur toen er een discussie ontstond rond het feit dat mijn vriend zijn moeder niet dankbaar genoeg is voor het feit dat hij heeft kunnen verder studeren. Mag ik er even bijvertellen dat mijn lief het geld dat hij won toen hij aan Blokken meedeed, het geld dat hij verdiende met zijn vakantiejobs en het weinige spaargeld dat hij had integraal in zijn eigen studie heeft gestoken? Dat zijn mama als alleenstaande vrouw in die tijd alles heeft gedaan wat in haar mogelijkheden lag, maar dat mijn lief haar wel degelijk heeft proberen te ontzien? Dat ik wat hij vandaag heeft bereikt grotendeels als zijn eigen verdienste beschouw? Dat broerlief kon studeren toen het de mama financieel weer voor de wind ging? Dat hij daarvan gebruik maakte door niet alleen bij zijn mama, maar ook bij zijn papa te gaan aankloppen als hij geld nodig had voor dezelfde uitgave? Enfin, de discussie laaide hoog op gisteren en Miss moeide zich er ook nog mee, uiteraard volledig tegen onze mening gekeerd.
Het resultaat is dat ik deze nacht een mail stuurde naar mijn schoonbroer, waarin ik hem al wat op onze lever lag verwoordde. Om half drie vannacht kreeg ik een zakelijk mailtje terug van hem. Waardoor ik me gewoon beledigd voelde en dat ook terugmailde. Schoonmama belde vanmorgen met de uitdrukkelijke vraag of we 'onze houding' konden veranderen. Onze houding, terwijl wij nota bene de enigen zijn die zien dat die Miss nog voor geen haar is veranderd. (Haar is letterlijk te nemen bij haar, het groeit bij haar tot op haar achterste en ligt altijd degoutant perfect.) Terwijl wij altijd vriendelijk tegen haar zijn en zij gewoon droog of niet reageert.
Wat later een telefoontje van schoonbroer. Over wat er met ons aan de hand was. Omdat hij toch zo overtuigd is van het feit dat wij degenen zijn die problemen zoeken, heb ik op de duur gewoon afgelegd.
Echt dikke fun dus om nu te studeren. Ik kijk al uit naar het reisje met mijn schoonouders begin juli...

219. Wat past er niet in het rijtje?

2010-05-23T12:25:00.001+02:00

zon - zwembadweer - lonkende terrasjes - weekend - reflectieverslagen schrijven...

218. Over flauwvallende zussen

2010-05-14T18:40:00.002+02:00

Gisteren hadden we onze jaarlijkse nichtenparty. Deze keer ging ze door in het huis van nicht L1. (18) en F. (15). Andere aanwezigen: mezelve (25), zus 1 (21), zus 2 (15), nicht F. (29) en nicht L2(26). Het concept is eenvoudig: alle nichten langs vaderskant komen eens om de zoveel tijd samen voor een heuse sleepoverparty. Het leuke is dat niemand afhaakt, hoe oud we ook worden. Gisteren zaten we gezellig te babbelen in de zetel met een glaasje cava naast ons, toen zus 1 plots een hevige bloedneus kreeg. (Situatieschets: zus 1 heeft heel veel aan haar hoofd, studeert viool, wat impliceert dat ze enorm veel discipline aan de dag legt, niet genoeg slaapt en volgens mij ook niet genoeg eet. Haar bloedneus werd alsmaar erger en ineens lag mijn kleine zusje op de grond. Flauwgevallen dus. Heel akelig, vooral omdat haar neus zo hard bloedde. Mijn kleinste zusje, die erg geschrokken was, kreeg plotseling een bloeddrukval, waardoor zij ook tegen de vlakte lag. En daarom was ik gisterenavond druk in de weer met mijn de benen van mijn zussen omhoog te leggen en voelde ik me nog eens de oude zus van weleer. Ondertussen zijn ze allebei weer aan de beterhand en zijn we weer een anekdote rijker.

217. Over oppeptalk aan mezelf (en mijn lief)

2010-05-11T09:33:00.003+02:00

De komende weken heb ik niet zo'n rooskleurige vooruitzichten. Niet alleen moet ik zelf zowat duizend papers en lesverslagen schrijven, krijg ik een leerkracht van mijn avondschool op bezoek in mijn les en moet ik op 9 juni nog twee examens tot een goed einde zien te brengen, ook mijn lief zit achter zijn boeken. Op zaterdag 5 juni heeft hij immers examen van de laatste module van zijn CFA-examen. De leerstof die ik moet zien te verwerken is er klein bier tegen. Meneer heeft er drie weken vakantie voor genomen, en ik die aanvankelijk erg blij was dat hij meer thuis zou zijn, besef nu dat het nog tanden bijten wordt. Ik mag niet te veel lawaai maken, de tv niet te luid zetten, hij gaat zeer laat slapen, slaapt nog als ik naar school moet vertrekken en zijn pauzes beperken zich tot met mij naar de Colruyt wandelen en een ijsje gaan eten. Ik ben zelf dan maar extra gemotiveerd om ook al wat nuttig werk te verrichten (onder het motto dat ik het nu echt niet meer langer kan uitstellen) en kijk al ZO HARD uit naar het weekend van 11 juni. Wij gaan niet stemmen, maar lekker op weekend naar Nieuwpoort in een veel te chique hotel. Welverdiende quality time, omdat we tegen dan waarschijnlijk op het randje van een relatiecrisis zullen staan :-).

216. Over mijn schoonbroer

2010-05-04T07:58:00.003+02:00

't Wordt tijd dat ik jullie eens vertel over mijn schoonbroer. De broer van mijn lief had enkele jaren een relatie met een Miss, in de letterlijke betekenis van het woord dan. Zo'n type met een eigen website op .com, u kent het wel. Een mooi meisje, maar daarmee was dan ook alles gezegd. Tijdens de relatie ontpopte ze zich tot een waar serpent. Ze heeft mijn schoonbroer gekrenkt tot in het diepste van zijn ziel en dat kwam zijn entourage uiteraard pas te weten toen ze drie jaar geleden eindelijk besloten een punt achter hun relatie te zetten. Mijn schoonbroer woog drie jaar geleden maar liefst 20 kilo minder dan nu, ik denk dat dat genoeg zegt. Na de breuk vingen wij hem zo goed mogelijk op. We hebben uren met hem gepraat, hem altijd meegevraagd voor avondjes uit en geprobeerd hem te koppelen aan andere meisjes. Ik ontwikkelde een speciale band met hem en leerde hem kennen op een manier die tijdens zijn verstikkende relatie nooit mogelijk was geweest. Zonder dat er tussen ons ooit sprake is geweest van aantrekkingskracht voor alle duidelijkheid. Mijn schoonbroer is een schat van een jongen met een gouden hart.

Een dikke maand geleden stierf dan de opa van mijn vriend. Toen de familie samenkwam om hem te groeten, enkele dagen voor zijn begrafenis, dook de Miss plotseling ook op. En toen ging de bal aan het rollen. Ze spraken opnieuw af, hoewel zij een nieuw lief had, en heel voorzichtig probeerde mijn schoonbroer ons duidelijk te maken dat Miss enorm veranderd was. Om een lang verhaal kort te maken: ze zijn sinds kort terug officieel samen en moeten absoluut de verloren schade inhalen. Zij probeert de band met mijn schoonmoeder weer aan te halen, wil zich profileren als de ideale schoonzus voor de stiefbroertjes van lief en diens broer en waagde zich eergisteren aan een driegangenmenu voor de hele familie. En wij doen zo hard ons best, maar kunnen niet anders dan sceptisch toekijken. Tot nu toe kan ik er nog niets over zeggen, maar ze zitten natuurlijk ook nog maar in het verliefde stadium van hun relatie. Pff, ik wou een leuke nieuwe schoonzus waarmee we samen dingen konden doen, geen Barbiepop die alle opmerkingen serieus opneemt en nog nooit van het woord humor heeft gehoord.

215. Over vrijgekomen tijd

2010-04-27T18:25:00.002+02:00

Als je een strakke weekplanning hebt en er onverwachts dingen wegvallen, ben je daar meestal niet rouwig om. Zo ook ik niet. Alleen slaag ik er meestal niet zo goed in om de vrijgekomen tijd te gebruiken om iets nuttigs te doen. Vorige woensdagnamiddag bleek ik niet naar de les te moeten omdat de leerkracht in Portugal vastzat. In plaats van als de bliksem wat achterstallig werk in te halen, vond ik er niet beter op om een middagdutje te doen. Het gevolg? Mii voelde zich schuldig en nog slaperiger dan voor haar nap.
Maar vandaag, beste lezers, mag ik trots wezen op mezelf. Ik had al heel de namiddag flink gewerkt en verwachtte E., een jongen die wekelijks bijles Frans bij mij neemt. Tot zijn mama belde om te zeggen dat hij plots ziek geworden was. Dus wat heb ik gedaan? Ik heb vertaald dat de stukken eraf vlogen. Het reuzeproject lijkt plots niet meer zo onoverkomelijk. En nu ga ik koken en heel misschien nog strijken. Maar dat zou er misschien net dat tikkeltje over zijn.

214. Over zomer en hoofdpijn

2010-04-23T17:44:00.003+02:00

Ik word al enkele dagen geveld door een aanhoudende hoofdpijn. Die zal me echter niet tegenhouden om met volle teugen van het weekend te genieten. Vandaag ga ik met mijn lief uit eten en drinken, morgen maken we een fietstocht van 100 km*, 's avonds ga ik naar mijn eerste Tupperwareavond, zondag heb ik reünie met mijn ex-collega's en staat er nog een benefietconcert op het programma. Afgelopen zondag speelde ik op Anderlecht mijn gsm kwijt. Los daarvan had ik een superavond. Gisteren ging ik op excursie naar het verre Antwerpen. Interessant en leuk om de stad eens vanuit een ander perspectief te zien. Deze week staat Aken op het programma. Tussendoor schrijf ik tegen de sterren op papers, verslagen en logboeken. Man man man, wat tel ik af naar het moment waarop ik het certificaat van mijn lerarenopleiding in handen heb. Maar dat heb ik al een keer of 1000 gezegd zeker?
* Voor LJ en anderen die zich afvragen hoe ik zonder zadelpijn fietsend door het leven ga: ik draag wel degelijk een koersbroek met zeemvel. Ik deed het één keer zonder en dan weet je het wel!

213. Over en weer naar Brussel

2010-04-14T10:08:00.003+02:00

Maandagavond nog met de fiets en gisteren met de trein voor een BBQ met de collega's van mijn lief. In de meer dan 2,5 jaar dat hij bij zijn huidige werkgever werkt, ben ik nog nooit officieel aan zijn collega's voorgesteld. Blijkbaar is dat niet gebruikelijk. Gisterenavond was ik dan ook behoorlijk zenuwachtig. Ik zou allemaal chique bankers ontmoeten op een BBQ van collega A., zijn vrouw C. en hun 10 maanden oude zoontje. Ik verwachtte me dan ook aan een stijve bedoening, temeer omdat Frans de voertaal van de avond zou worden. Rond half vijf vertrok ik te voet aan ons appartement om te genieten van het zonnetje, onderweg stopte ik voor een doos pralines, een boeket bloemen en een Dag Allemaal. Met mijn roddelblaadje in de aanslag - interessante dingen te weten gekomen: Kimberley uit Tienermoeders is nu lesbisch en Pauline uit Komen Eten is het nichtje van Jean-Claude V.D. - legde ik het traject Mechelen-Brussel-Centraal af. Een half uurtje later was ik aan het werk van mijn lief en gingen we eerst nog een terrasje doen op Place Lux. Gezellig! Daarna ging het richting Schuman en voor ik het wist had ik mijn ballerina's voor pumps ingewisseld en belden we aan bij de collega in kwestie. Globale indrukken van de avond: de weinige vrouwelijke collega's van mijn lief zijn flirtkoninginnen, de mannelijke zijn zonder uitzondering zeer sympathiek en met mijn Frans is het nog niet zo erg gesteld als ik had gedacht. Rond 22.00 namen we de trein terug naar huis en een half uur later konden we alweer van de rust van ons appartement genieten. Vandaag ga ik vertalen en bij mijn nicht op bezoek. Ik twijfel of ik met mijn stalen ros zal gaan of niet. Nog even opzoeken hoeveel kilometer de afstand Mechelen-Mortsel precies bedraagt.

212. Over of de tijd aub kan blijven stilstaan?

2010-04-12T10:21:00.003+02:00

Want dat ik de laatste dagen zalige momenten heb beleefd. Vrijdag: vriendin M. op haar werk gaan oppikken - lekker gaan eten in de Komeet in Leuven - lekker gaan desserten in De Werf in Leuven - huiswaarts gekeerd - onderweg gestopt om op café naar de match STVV-Anderlecht te gaan kijken met mijn lief en wat vrienden. Zaterdag: ontbijt bij mijn ouders terwijl lief naar de kapper was bij hen in de straat - microgolf gaan kopen want de onze was twee dagen eerder in brand gevlogen (no kidding!) - supermooie jas gekregen van mijn lief bij de A.S. Adventure - onze kar vol met lekkers geladen bij de Colruyt - 90 km gaan fietsen tegen de wind! - lekker uit eten gegaan met vrienden bij Camogli in Mechelen - nog wat slaapmutsjes genuttigd op de Vismarkt in Mechelen. Zondag: uitgeslapen - geluierd - nog meer geluierd - naar Witse gekeken.
Vandaag: een boek lezen voor school en er een leestest over opstellen en mijn lief gaan oppikken. Hij is met de fiets naar zijn werk in Brussel en ik heb beloofd hem tegemoet te rijden vanavond. Het arme schaap was voor zes uur vanmorgen de deur uit!

211. Over en weer naar Tienen

2010-04-07T19:23:00.002+02:00

Met de fiets weliswaar. 110 km op de teller. Nooit geweten dat er in de omgeving van de suikerstad zoveel hoogteverschillen zijn. En met mijn ouders hun conditie is het helemaal niet slecht gesteld!
Mii = nu kapot.

210. Over en weer naar Breda

2010-04-06T10:10:00.002+02:00

Zaterdag stonden we op en konden we onze dag nog naar willekeur invullen. Geen afspraken, geen verplichtingen, niks. En vooral: zalig! Ik kreeg een plotstelinge drang naar Mc Flurry met stroopwafelsmaak. Enkele maanden geleden gegeten in Amsterdam en hemels bevonden. Klein probleem: deze smaak is enkel in Nederland beschikbaar. Lief: Zullen we naar Nederland rijden? Ik: Enkel voor Mc Flurry? Zot, dat zou er toch over zijn? Lief: Als jij daar zin in hebt, dan doen we dat hé. Ik: Zouden ze in Breda een Mc Donald's hebben?
In Breda hebben ze minstens 5 Mc Donald's en enkele uurtjes later, nadat ons appartement gepoetst en mijn zusje opgepikt was - zaten we van de combinatie van stroopwafel en ijs te genieten.

Het scenario herhaalde zich gisteren. We gingen een dagje wandelen in het prachtige Domburg met mijn schoonouders en op de terugweg zei Lief grappend: "Zullen we voor ons Mii aan de Mc Drive stoppen voor een Mc Flurry met stroopwafel?" Liefs mama en stiefbroertjes waren direct voor het idee gewonnen. Dus offerde ik me nogmaals op.

Het was een ZALIG weekend!

209. Over de nabije toekomst

2010-03-31T19:05:00.004+02:00

Had ik al verteld dat ik na de paasvakantie noodgedwongen halftijds ga werken, omdat de vrouw die ik gedeeltelijk vervang dan terug voltijds komt werken? Hoe dan ook, afgezien van het financiële aspect van de zaak, kijk ik er stiekem wel naar uit om niet meer zo veel uur les te geven. Waarom?
1. Omdat mijn weekend dan al op donderdag om 11.25 zal beginnen.
2. Omdat het einde van mijn lerarenopleiding, inclusief de lesverslagen en examens die daaraan verbonden zijn, dan een beetje minder hectisch zal verlopen.
3. Omdat ik dan voor de zomervakantie al aan mijn vertaling - het tweede deel van een reuzeproject waarvan ik ook al deel 1 vertaalde - kan beginnen en zo twee maanden effectief ga kunnen genieten.
4. Omdat ik dan tijdens de week mijn schoolwerk en het huishouden ga kunnen doen en vrije weekends tegemoet ga.
5. Omdat het hopelijk mooi weer wordt en ik dan aan het zwembad bij mijn ouders van de eerste zonnestralen ga kunnen genieten.
6. Omdat ik eindelijk weer tijd zal hebben om mijn Mount Everest aan ongelezen boeken te doen slinken.
7. Omdat ik bij slecht weer zal kunnen WII'en zonder me schuldig te voelen en te denken dat ik eigenlijk nog veel nuttig werk te doen heb.

Iets in mij zegt dat ik niet zo veel tijd over zal hebben als ik me inbeeld. En toch, het is de gedachte die telt!

Groetjes van een Mii die murw is na vier uur les en acht klassenraden.

208. Over wachten op Mijn Restaurant

2010-03-23T20:43:00.002+01:00

Over vijf minuten begint 'Mijn Restaurant'. Dinsdagavond stond al een tijdje aangestipt in mijn agenda als 'crashavond in de zetel, met een bord spaghetti, laptop en tv.' Eindelijk is het zover. Mijn lief is naar een event bij één van zijn klanten en ik geniet van een avondje alleen. Het lijkt wel alsof mijn dagen voorbij flitsen zonder dat ik tijd heb om hier te komen schrijven. En zo is het ook. Ik doe 1001 dingen in een dag, maar dat 1002de taakje, mijn blog onderhouden, lijkt niet al te best te lukken. In tegenstelling tot vorig jaar, toen ik bored as hell mijn tijd zat uit te zitten bij mijn vorige werkgever, verveel ik me nu geen seconde en is mijn leven (soms te) druk, maar ook bruisend.

Dit weekend nam ik nog eens uitgebreid de tijd om te genieten van de geneugten van een relatie. Vrijdagavond waren mijn lief en ik zo uitgeteld dat we om half tien in de zetel lagen te slapen. Maar liefst 12 uur later werden we wakker - in ons bed, hoe we daarin zijn geraakt is me een raadsel - en begonnen we aan onze wekelijkse poetsbeurt (hij de badkamer en het stof, ik de rest). Daarna scheurden we van de honger en ging manlief naar de Colruyt. In ons geval gaat de liefde van de vrouw door de maag. Daarna zijn we naar Antwerpen gefietst om bij Nespresso voor bijna 100 euro koffie te kopen. We hebben een gloednieuwe machine en onder het motto: beter ineens veel stuff inslaan, plunderden we de winkel leeg. Ik at een crumble van aardbei en rabarber bij Le Pain Quotidien en we keerden huiswaarts. 's Avonds gingen we uit eten bij L'Olivier, een chique restaurant op wandelafstand van ons appartement. Op wandelafstand, as in 'we mogen allebei veel drinken vanavond'. En dat deden we ook. Mijn hoofd had het zondagmorgen geweten, toen ik mijn computer opstartte om een examen te maken. Maar we bleven gaan en trokken gisterenavond zelfs nog naar Brussel voor een pubquiz met vrienden.

Nu is het echter crashavond zoals ik al zei. Ook mijn donsdeken is van de partij...

207. Over de schattige tweeling

2010-03-09T19:55:00.002+01:00

Mijn oudste zus is 5 jaar jonger dan ik. Sinds de dag dat ze in de eerste kleuterklas zit, zat er een schattige tweeling bij haar in de klas. Een jongen en een meisje die door hun ouders uit Rwanda zijn geadopteerd toen ze baby'tjes waren. Een onafscheidelijk duo. Later kregen ze er ook nog een broertje bij, afkomstig uit een ander Afrikaans land. Ik heb dat gezin altijd zo puur en onvoorstelbaar warm gevonden. De tweeling groeide uit tot uit de kluiten gewassen prille twintigers. Allebei heel sociaal, begaan met menselijk leed, altijd te vinden voor een leuk feestje en zeer actief in het verenigingsleven. En nog steeds een onafscheidelijk duo.

Tot het schattige meisje - ondertussen uitgroeid tot een jonge vrouw - vorige week voor haar deur werd geschept door een auto. Ze was op slag dood. Mijn zussen en ik zijn er alledrie kapot van. De machteloosheid is groot en ik schrijf het hier gewoon op mijn blog omdat ik het ergens kwijt wil. Ik zou nog veel meer op mijn blog willen schrijven, onder meer dat de opa van mijn vriend is gestorven en ik gisteren voor het eerst in mijn prille schoolcarrière ben uitgescholden door een leerling. Dat ik de laatste dagen de nodige tranen heb gelaten en hoop op betere tijden en beter weer. Dat ik blij ben dat ik hier eens niet gewoon de verplichting heb om vrolijk voor de klas te staan, terwijl ik stiekem een beetje triest ben. Dat ik weet dat ik gewoon eens een paar nachten goed moet slapen, maar dat we I. daarmee niet terug zullen krijgen. Verdomme!

206. Over het bos en de bomen

2010-03-02T07:39:00.002+01:00

Momenteel zie ik geen van beide nog: het bos en de bomen. En hopelijk wordt het inderdaad zo'n mooi weer als ze zeggen vandaag, want ik zal de energie kunnen gebruiken om erin te vliegen. Door mijn ongeval van vorige week heeft alles een beetje vertraging opgelopen.
Zoals daar zijn:
- vier klassen opstellen verbeteren. Twee in 't Nederlands en twee in 't Duits. Om jullie een idee te geven: aan één klas verbeter je toch al gauw een dag nonstop.
- performen op het turnfeest: nu zaterdag en zondag. En tussendoor nog lastminute repetities. Het mag een wonder heten dat ik in staat ben om mee te doen, maar ik heb enkele lessen gemist en gestresseerd dat ik de afgang van mijn leven maak. We doen een Michael Jacksonmix. Heel tof als het lukt, maar in het andere geval...
- twee stagelessen maken. Ook onder hetzelfde motto: wil je dat goed doen - en dat wil ik - dan mag je toch weer een dag rekenen om één les perfect te pimpen.
Ik ga tijd te weinig hebben, en de controlofreak in mij houdt daar niet van.

Anderzijds hoorde ik gisteren van mijn zus - zij zit ook in het vierde middelbaar van onze school - dat één van mijn leerlingen uit het vijfde haar een sms had gestuurd: "Ik begin echt een liefde voor uw zus te voelen. Ik vind die echt bangelijk." Mijn zus verzekerde mij dat die liefde gewoon slaat op mij leuk vinden als leerkracht, maar ik vind het persoonlijk een nogal vreemde formulering :-). Enfin, 't is wel een leuke opsteker tussen al het werk door. Al heb ik ook al leerlingen gehad die erin geslaagd zijn mij een slecht gevoel te bezorgen. Maar dat is voor een andere keer. Nu moet ik me dringend gaan schminken om toonbaar voor mijn lievelingetjes te staan :-).

205. Over een mindere afloop van mijn avond

2010-02-25T11:40:00.002+01:00

Woensdag is naar aloude traditie mijn marathondag. Gisterenmorgen werd ik al om 6.13 wakker en kon ik de slaap niet meer vatten. Het zou dus nog vermoeiender worden dan andere woensdagen.

Voormiddag: vier uur lesgegeven, in mijn auto gesprongen naar huis, ondertussen bij bakker en slager gestopt en thuis nog welgeteld 20 minuten hebben om te eten, mijn rugzak te maken en naar de les te vertrekken. Tussen half twee en half tien cursus, net niet in slaap gevallen en me daarna als de bliksem naar huis gerept. Ik was zo blij dat ik eindelijk naar ons appartement kon vertrekken. Ik sprong op mijn fiets en belde mijn liefje dat hij mijn bad al vol mocht laten lopen. Nog geen twee minuten later werd ik aangereden door een auto die mij niet had zien aankomen. Ik krabbelde verdwaasd recht vanop de Mechelse Ring en mag mijn beide pollekes kussen dat er geen auto aan kwam gereden. In shock was ik wel. Het dametje dat mij van het fietspad had gereden eveneens. Mijn vriend kwam, ik moest naar spoed en bleek alleen maar kneuzingen te hebben opgelopen. Enkel het stuur dat ik in mijn maag had gekregen, kon nog problemen opleveren. Maar dat is niet gebeurd. Ik ben er met de schrik van af gekomen en dat mag een wonder heten.

Ik wil en mag hier niet te lang bij stilstaan, maar dat is niet makkelijk als je thuis zit te niksen.

Dit weekend ga ik een fietshelm kopen en het kan mij echt geen bal schelen als ik daarmee word uitgelachen.

204. Over de week

2010-02-19T09:14:00.002+01:00

De week vakantie is zoals verwacht voorbijgevlogen. Uitgesproken highlights zijn er niet echt, ik hield het tot nu toe nogal rustig. Wat gebeurde er dan wel?

- De waterleiding sprong, waardoor we gisteren een dag zonder water zaten. Gelukkig is het euvel ondertussen al hersteld.
- Mijn auto begaf het gisterenavond plotseling, toen ik bij mijn ouders was. Gelukkig mocht ik mijn mams' auto lenen en doet zij de mijne vandaag naar de garage.
- Ik heb mijn fiets gepimpt: gepoetst, ketting schoongemaakt en geölied en banden opgepompt. Dit kan misschien banaal en belachelijk klinken, maar voor mij was het de beste zet van deze vakantie. Ik fiets zeer veel en mijn stalen ros rijdt weer als nooit tevoren. Dag en nacht verschil! Het arme schaap heeft met de koude, sneeuw en het strooizout dan ook veel te verduren gehad.
- Vandaag moet ik nog een stageles voorbereiden, ons appartement poetsen en dan maak ik me klaar voor... een weekendje Amsterdam! Eindelijk nog eens de kans om mijn hoofd leeg te maken, te shoppen en veel te duur maar overheerlijk te gaan eten. Ik ben dus gemotiveerd om er vandaag een productieve dag van te maken.

Tot later!

203. Over het ochtendlijk avontuur

2010-02-15T09:34:00.003+01:00

Nog niet goed en wel wakker stak ik vanmorgen een kersenpitkussen in de microgolfoven. In tijden van sneeuw en ijs ben ik tamelijk verslaafd aan verwarmende items. En aangezien mijn lief al gaan werken was, moest ik me tot de kunstmatige stuff richten.
Ondertussen stak ik een was in de wasmachine, ging ik even naar de badkamer en vond ik dat het plots wel heel erg verbrand begon te ruiken. U raadt het al, Mr. Kersepit had vuur gevat.
Gelukkig reageerde ik koelbloedig en kon ik een ramp nog net vermijden door het brandende gevaarte onder te dompelen in koud water. Ondertussen zit mijn kussentje al in zijn bodybag, klaar om met het huisvuil meegegeven te worden donderdag. Jammer, maar helaas. Ik zal de verwarming dan maar een graadje hoger moeten draaien. En veel geurkaarsen laten branden, zodat de jongen die vanmiddag op bijles komt niet verkoold weer buitengaat.

Wat is er ondertussen van mijn alfabet al in huis gekomen? A - B -C - D - G - I - J - P - U - V. Nicht schlecht, oder?

202. Over de vakantie

2010-02-12T17:17:00.002+01:00

Hieronder vinden jullie mijn krokusvakantiealfabet. De Q, X en Y vind ik geen leuke letters, dus die mogen niet meedoen.

Aanschuiven aan tafel bij vrienden, te beginnen met een etentje in Brussel morgen
Badrituelen houden, compleet met aangepaste verlichting, drank en badproducten
Carwashbezoek volbrengen : mijn auto is een schandaal, een schandaal zeg ik u!
De Rituals-shop op de Bruul in Mechelen plunderen, onder meer om het item onder B te kunnen volbrengen
Eindelijk onze reisroute voor juli uitstippelen en tickets boeken.
Familiebezoekjes volbrengen - grand parents, here I come!
Genieten - omdat je daar af en toe al eens tijd voor moet maken
Hopelijk nog eens een lange fietstocht gaan maken, als de sneeuw gesmolten is.
In de sneeuw gaan wandelen en een megasneeuwballengevecht houden, zolang het item onder H onmogelijk blijft
Jullie voorzien van wat meer blogupdates
Krokussen planten :-)
Lezen - mijn eerste boek van 2010 moet dringend uit, net als een boek dat ik mijn leerlingen heb laten lezen.
Met mijn vriendinnen uit eten gaan (en uit drinken erna :-))
Nieuwe schoenen zoeken - wellicht een van de moeilijkste taken
Ontbijt op bed - een valentijnscadeau waar het verrassingseffect al lichtjes af is
Pannenkoeken bakken - of anders wordt mijn mix slecht (en anders verzin ik wel een andere reden :-))
Rommelen - oude kleding en andere containerparkstuff verzamelen. En hopelijk ook de deur uitlrijgen.
Schoolwerk volbrengen - verbeteren en voorbereiden, as usual
Tripje naar Gent - mijn tantes excursie mee helpen voorbereiden
Uitslapen - als het mij lukt tenminste
Valentijn vieren - in tegenstelling tot andere bloggers doen wij wel een tikkeltje mee aan dit commerciële gedoe
Wii'en - Mario Bros, ik kom je bijna weer bedienen!
Zusteravondje - compleet met hapjes, donsdekens en romcoms

Enige nadeel: mijn lief heeft geen vakantie. Gelukkig zijn er nog altijd de weekends. En het eerste gaat bijna in.

201. Over het weer - word ik nu oud?

2010-02-10T07:33:00.002+01:00

Wees gerust, het zal hier niet alleen over het weer gaan. Ik zeg nog een ding over het weer, of beter gezegd tegen het weer: Weer, in februari is sneeuw nog getolereerd, maar vanaf maart kan ik dat niet meer goedkeuren. Zei Mii, die seffens alweer centimeters sneeuw van haar auto kan gaan krabben, terwijl het er in Mechelen als een sneeuwstorm uitziet. Deze keer trek ik me niets aan van het onelegante karakter van mijn schoenen, ik doe mijn paar met het grootste anti-slipkarakter aan.
Uitgerekend vrijdag is het dikke truiendag bij ons op school. Een milieubewuste actie van onze leerlingenraad: de verwarming wordt overal tot 10° gedraaid. Of om het met een anekdote van mijn leerlingen te illustreren.
Simon: Het schijnt wel dat je je beter kunt concentreren in een koudere omgeving.
Nele: Ja, dat is waar, maar 10 graden? Dan bevriezen je hersenen wel hé.

En zo ging het hier toch alleen maar over het weer.

200. Over mijn examens

2010-02-05T14:27:00.003+01:00

Oh my god! Ik kreeg net de resultaten van de tot dusver afgelegde examens voor mijn lerarenopleiding en ze waren eigenlijk veel beter dan verwacht. En met veel bedoel ik op koers voor grootste onderscheiding, wat natuurlijk niets voorstelt als je deze examens vergelijkt met die aan de universiteit. Desalniettemin ben ik blij dat ik alweer wat dingen van mijn lijstje met te volbrengen taken kan schrappen. Ondertussen ziet dat lijstje er zo uit:

- Examen Didactiek: check
- Examen PHIOLIO 1: check
- Examen Onderwijs en maatschappij: check
- Examen Leerkracht en verantwoordelijkheden: check
- Examen Communicatie: check (vrijgesteld)
- Lesbezoek van directielid 1: check
- Evaluatiegesprek met directielid 1: check
- Lesbezoek van directielid 2: check
- Evaluatiegesprek met directielid 2: check
- Lesbezoek 1 in het kader van mijn lerarenopleiding: check
- Lesbezoek 2 in het kader van mijn lerarenopleiding
- Lesbezoek 3 in het kader van mijn lerarenopleiding
- Lesbezoek 4 in het kader van mijn lerarenopleiding
- Lesbezoek 5 in het kader van mijn lerarenopleiding
- Lesbezoek 6 in het kader van mijn lerarenopleiding
- Examen PHIOLIO 2
- Examen Begeleiding
- Examen Groepsmanagement
- Examen Psychopedagogische competenties
- Logboek maken

Conclusie van de zaak: nog veel voor de boeg voor eind juni, maar toch ook al veel gedaan. Nog steeds op koers om mijn opleiding op één schooljaar af te werken en vooral: om vanaf september maandelijks 300 euro netto meer te verdienen dankzij mijn diploma.

199. Over gehakketak

2010-02-02T20:05:00.003+01:00

- Ik ben gisteren met mijn fiets tegen de grond gesmakt. Lente, waar ben je? FYI: ik ben er met een blauwe plek vanaf gekomen, maar mijn ketting lag er wel af, wat maakte dat ik de rest van het traject al schuivend te voet heb mogen afleggen.

- Ik ben zaterdag naar zee geweest met één van mijn klassen, hun titularis en een collega. Die laatste is homo en geen idee of zijn geaardheid er voor iets tussenzat, maar ik heb me geweldig goed met hem geamuseerd. Ik ben wel nog wel stijf van het voetballen op het strand.

- Vanaf morgen vangt het tweede semester van mijn lerarenopleiding aan. Dat wordt dus terug van half twee tot half tien op de schoolbanken zitten... Maar het is het laatste. Als alles goed gaat tenminste!

198. Over mijn top 10

2010-01-26T17:21:00.002+01:00

Gezien bij LJ en het imiteren waard. Welke 10 dingen hebben me de afgelopen week oprecht gelukkig gemaakt?

1. Zaterdagavond na mijn twee examens moe maar voldaan met mijn lief tapas gaan eten in Leuven en erna cocktails gaan drinken in het College.

2. Mijn verloren gewaande ring teruggevonden op diezelfde zaterdag, net voor ik naar mijn examen moest vertrekken.

3. De muziek van mijn I-Pod, die me opzweepte om toch door de kou naar school te rijden.

4. Het zonnetje dat scheen deze namiddag en waardoor ons appartement aangenaam warm aanvoelde toen ik er binnenkwam.

5. Het etentje met mijn schoonfamilie zondagavond en het slaapmutsje dat erop volgde.

6. Elke avond dat ik na het eten in de zetel plof, met mijn donsdeken, de tv en mijn lief in de aanslag.

7. Het goede gesprek dat ik gisteren met mijn collega had.

8. De kleren die ik van mijn lief kreeg zaterdag.

9. Het spannende boek waarin ik bezig ben: Der Kindersämmler van Sabine Thiesler.

10. Het feit dat ik deze week heerlijk heb geslapen.

197. Over fotootjes, leerlingen en examens

2010-01-23T08:48:00.003+01:00

Aandacht aandacht. Gelieve straks omstreeks 13.00 de duimen op te steken als Mii haar examens 'Onderwijs en maatschappij' en 'Leerkracht en verantwoordelijkheden' aanvat.

Tot zover deze dienstmededeling. Verder het vermelden waard:

- De finishing touches in ons appartement worden volop aangebracht. Deze week bestelde ik online een reeks foto's van onze vakanties en andere leuke bezigheden van de afgelopen jaren, om eindelijk die fotokaders die we her en der cadeau hebben gekregen, op te vullen. En met succes!

- Grappige anekdote van mijn leerlingen.
Donderdag, vierde lesuur, Duits, 5 Economie-Moderne Talen.
Mii: Op 29 april gaan we op excursie naar Aken. In de voormiddag de chocoladefabriek van Jacques bezoeken in Eupen en in de namiddag Aken verkennen.
Alexander: Oh mevrouw, mijn grootvader is nog burgemeester van Aken geweest. (Dat verklaart dan meteen ook dat de jongen van adel is, dacht Mii uiteraard niet hardop.)
Lien (het braafste meisje van de klas, doch een tikkeltje naïef): Wat zei jij Alexander?
Alexander: Awel, mijn grootvader is nog president van Amerika geweest.
Lien: Echt?????

En dit zijn van die anekdotes waardoor ik nog maar eens besef dat ik de juiste keuze heb gemaakt door voor de klas te gaan staan. (Ook dankzij het feit dat we de fabriek van chocolade Jacques gaan bezoeken trouwens :-))

196. Over hoe het kan verkeren

2010-01-17T17:31:00.002+01:00

Vorige week schreef ik nog over mijn geweldige weekend, nu is er minder reden om euforisch over gisteren en vandaag te doen.
Het begon al goed. Op vrijdagavond heb ik mijn lief kunnen vergezellen naar de dokter, die vaststelde dat hij een trommelvliesontsteking heeft. Ik citeer meneer doktoor letterlijk: "Je trommelvlies ziet fluorood en staat vol witte blaasjes." Sindsdien kan ik aan bijna niets anders meer denken!
Zaterdagochtend stond ik vol goede moed op om aan mijn cursussen te beginnen. (Volgende zaterdag heb ik immers 2 examens.) Bleek dat Moeder Natuur zaterdag 16 januari 2010 had uitgekozen om Mii er nog eens aan te herinneren hoe pijnlijk je regels wel kunnen zijn. Ik zat te ontbijten en hing kort daarop boven de pot en als een vod in de zetel. 4 Dafalgans later - waarvan er 2 al van de nacht daarvoor dateerden - had ik de pijn onder controle en kon ik dan toch in mijn boeken kruipen. Tussendoor maakte ik ook nog verse tomatensoep met balletjes en bakte ik een cake en werd het toch nog een beetje een leuke dag. 's Avonds was ik zo groggy als iets, maar werden we in Bonheiden verwacht voor een etentje met mijn liefs papa, broer en stiefmoeder. 't Was lekker, ik at te veel en oh jawel: ik nam nog een pijnstiller.
Vandaag modderde ik wat aan. Ik ben wonder boven wonder door beide cursussen doorgeraakt - volgende week weten we of ik er ook nog iets van onthouden heb - en ben klaar om aan mijn berg strijk en schoolwerk te beginnen. Tot later, alligators!

195. Over een hemels weekend

2010-01-12T07:13:00.002+01:00

Ik had zo'n leuk weekend dat ik het - al was het maar om er zelf over terug te lezen binnen afzienbare tijd - hier gewoon moet vermelden.

Het begon al op een uitzonderlijke manier: om de één of andere reden had ik vorige week zo goed gewerkt dat mijn schoolwerk op vrijdagavond al klaar was.

Vrijdagavond was ik in Leuven te gast voor een reünie met mensen van mijn tweede master. We kregen minipizza's, scampi's en rundsvlees in de wok voorgeschoteld en als dessert nog een stukje appelcake. Daarnaast vloeide de wijn rijkelijk en was het gezelschap meer dan ok. Na afloop zakte ik nog af naar de Grote Markt, waar mijn lief met een collega aan het wachten waren op mij. Ik dronk nog een wit wijntje om het af te leren en we keerden huiswaarts.

Zaterdag kwamen mijn vriendinnen dan op bezoek voor een bezoek aan ons appartement. Het was een superavond. We hadden veel cava en wijn, overheerlijke hapjes en vooral: een zalig gezelschap. Ik kan niet zeggen waarom en voor buitenstaanders is het waarschijnlijk nogal banaal, maar het was gewoon een avond uit de duizenden.

Zondag moest ik normaal studeren - heb op 23 januari twee examens - maar in plaats daarvan gingen we sleeën.

Het resultaat? Ik heb me kunnen herbronnen en ben klaar om deze week minstens even hard te werken en indien mogelijk ook mijn cursussen eens vast te nemen.

194. Over de fallu impudicus

2010-01-09T13:25:00.002+01:00

Is het u ook al opgevallen dat het de laatste weken nogal veel sneeuwt? Heeft u ook al wat meer moeite met de heisa rond de opwarming van het klimaat? Als het antwoord op beide vragen ja is, dan deelt u mijn mening. Verdorie zeg, niks te idyllische taferelen, toen ik vanmorgen naar de bakker FIETSTE (missen is menselijk) en ik het gevoel had dat ik blind was geworden en er allemaal ijsnaaldjes in mijn gezicht prikten. Van mij mag de lente weldra komen...

En onze verlate house warming party vanavond zal letterlijk te nemen zijn. Ik ga nog wat poetsen nu, zoals het een echte huisvrouw betaamt.

193. Over hoe u mij zou kunnen helpen

2010-01-07T18:45:00.002+01:00

Op 28 januari is het gedichtendag. Als leerkracht Nederlands ben ik van plan om in mijn klassen iets rond die gebeurtenis te doen. En aangezien poëzie ook op het leerplan Nederlands van 4 ASO staat, sla ik twee vliegen in één klap. Alleen: ik weet niet zo goed hoe ik dat moet aanpakken. Er zitten leerlingen tussen die zelf heel mooi gedichten kunnen schrijven en daar zelfs al prijzen mee hebben gewonen. Daarnaast heb je er natuurlijk ook die niet bepaald veel affiniteit hebben met dichten. Hoe zou ik mijn leerlingen kunnen warmmaken voor poëzie? Zelf ben ik een slechte dichter. Ik zou het wel willen kunnen, maar die gave is mij jammer genoeg niet gegeven.
Ik heb wel een paar lessen om eraan te besteden. Indien u tips heeft: ze zijn meer dan welkom.

192. Over mijn voornemens

2010-01-07T07:24:00.002+01:00

Aangezien mijn leerlingen gisteren "Vorsätze" (oftewel: voornemens in het Duits) moesten formuleren, kan ik niet onderdoen. Ik kies echter voor concrete stuff en heb tot nu toe twee dingen die er zeker van moeten komen.

1. Meer Duitse en Franse boeken lezen. (Momenteel ben ik bezig in "Der Kindersammler" van S. Thiesler en is goed begonnen niet half gewonnen?)

2. Meer verse soep maken in plaats van gemakkelijkheidshalve dozen van Knorr of Campbell's uit de Colruyt mee te brengen. (Gisteren heb ik witloofsoep gemaakt en ben ik speciaal een mixer gaan kopen.)

2010 wordt gewoon the year of change, ik voel het!

191. Over 2009 - mijn boekenlijstje

2010-01-05T07:37:00.003+01:00

Dit zijn de boeken die ik in 2009 las:

1. “Ik was 12 en fietste naar school” – S. Dardenne
2. “Vang me als ik val” – N. French
3. “Koud bloed” – T. Gerritsen
4. “Alarmfase rood” – T. Gerritsen
5. “De leerling” – T. Gerritsen
6. “Tot het over is” – N. French
7. “Grof wild” – P. Aspe
8. “Brand New Friend” – M. Gayle
9. “Tweestrijd” – J. Patterson
10. “Kleine zielen” – K. Hemmerechts
11. “Vervloekt geluk” – K. Slaughter
12. “Genesis” – K. Slaughter
13. “Verdwijn” – T. Gerritsen
14. “Hartslag” – T. Gerritsen
15. “Mannen die vrouwen haten” – S. Larsson
16. “De vrouw die met vuur speelde” – S. Larsson
17. “Gerechtigheid” – S. Larsson
18. “Slecht” – J. Simoen
19. “Op zoek naar Violet Park” – J. Valentine
20. “Zoek” – Mats Wahl
21. "Los" - Tom Naegels

190. Over een lijstje op de valreep

2009-12-31T10:48:00.004+01:00

Om te beginnen een spetterend 2010 voor ieder van u.

Zie hieronder een reflectie over het jaar 2009. Inspiratie deed ik op bij Alice en Nina.

1. Wat deed je in 2009 dat je nooit eerder deed?

- Mijn ontslag geven

- Het ouderlijk huis verlaten om met een man te gaan samenwonen

- In het onderwijs stappen

- 120 km op één dag fietsen

- mijn eerste auto kopen

- met de lerarenopleiding beginnen

2. Heb je je goede voornemens waargemaakt en ga je er dit jaar nieuwe maken?

Ik stel bewust niet al te concreet en officieel goede voornemens op. In mijn hoofd wilde ik vooral meer gaan sporten en niet langer aanmodderen, maar het heft in handen nemen in de hoop zo terug oprecht voldoening uit mijn leven te halen. Meer sporten heb ik in ieder geval gedaan: ik kocht een fiets, fitneste er op los en ging elke week turnen. Voor het eerst in jaren ben ik weer fit.

In 2010 wil ik graag veel blijven sporten en mijn lerarenopleiding afwerken.

3. Is er iemand in je omgeving bevallen? Veel mensen uit mijn verre kennissenkring, maar niemand bij wie ik persoonlijk op kraambezoek ben gegaan. Maar ik vermoed dat daar in 2010 wel verandering in zal komen!

4. Is er iemand uit je omgeving overleden? Gelukkig niet. Ik ging dit jaar enkel naar de begrafenis van de oma van mijn liefs stiefvader.

5. Welke landen heb je het afgelopen jaar bezocht? Nederland, Frankrijk, Duitsland, Spanje, Zwitserland, Luxemburg. Een Europese focus, na drie jaar intercontinentaal reizen. Ik heb enorm genoten van de natuur van de Alpen en de charmes van de provincie Catalonië.

7. Welke data van 2009 staan in je geheugen gegrift? 26/4, de dag dat ik ontslag nam. 8/5, de dag dat we ene verrassingsfeest organiseerden voor mijn vader zijn 50ste verjaardag. 18/5, toen ik mijn eerste stapjes in het onderwijs zette. 31/8, de dag dat we in ons appartement trokken.

8. Wat was je grootste verwezenlijking van 2009? Dat ik het lef had om ontslag te nemen en te kiezen voor minder materiële zekerheid met een job in het onderwijs. Ik heb het me nog geen moment beklaagd. Ook dat ik ging samenwonen met mijn lief en dat dat na vier maanden nog steeds behoorlijk lijkt te lukken. En ik val in herhaling: dat ik een fiets kocht en bijna elke dag mijn 22 km naar school en terug met mijn tweewieler afleg.

9. Waarin heb je het vaakst gefaald? Mijn temperament onder controle houden. Ik zal het nooit leren vrees ik. Tot tien tellen en op mijn tong bijten doen het hem niet bij mij. Als iemand anders tips heeft: ze zijn meer dan welkom.

10. Ben je ziek geweest of gewond? Ik heb zeer veel verkoudheden gehad en op dit eigenste moment kan ik ook niet meer door mijn neus ademen, maar verder niks ergs.

12. Waar ging het meeste van je geld naartoe? Naar reizen, de huishuur en mijn autootje

13. Waar was je heel heel enthousiast over? De aankoop van mijn auto, mijn overstap naar het onderwijs, onze reisjes in de zomer. Valt het op dat ik in herhaling val?

14. Welk nummer zal je altijd doen denken aan 2009? Viva la vida van Coldplay, Pokerface van Lady Gaga en Human van de Killers

15. Ben je in vergelijking met vorig jaar…
a) blijer of triester? blijer, definitely!
b) dikker of dunner? hetzelfde: ik ben in de zomer wel wat afgevallen, maar de winterkilo's zijn er onvermijdelijk weer aangekomen. Althans dat denk ik, want wij hebben geen weegschaal.
c) rijker of armer?Rijker.

16. Wat had je graag meer gedaan? Tijd gemaakt om boeken te lezen en aan andere vormen van cultuur te doen.

17. Wat had je graag minder gedaan? Uren geklopt op mijn vorige job. Driftbuien gekregen. Piekeren. Twijfelen.

18. Wat deed je met Kerstmis? 25 december vierde ik naar aloude gewoonte bij mijn grootouders, de 24ste vierde ik bij mijn schoonmoeder in haar nieuwe huis.

19. Ben je verliefd geworden in 2009? Ja, op ons appartement. En ook nog steeds op mijn lief als hij naast me op de sofa in slaap valt, als hij als een echte gentleman mijn jas aandoet of het autoportier openhoudt of me zonder reden een kusje geeft.

20. Wat was je favoriete televisieprogramma? Desperate Housewives, zonder twijfel. Zegt het genoeg dat ik er deze zomer de eerste vijf seizoenen heb doorgejaagd en ondertussen bij ben met reeks zes in Amerika?

21. Wat is het beste boek dat je gelezen hebt? Deel 2 van de Millenniumtrilogie van Stieg Larsson: De vrouw die met vuur speelde. Schitterend!

Mag ik hier ook vermelden dat ik dit jaar veel heb gelezen?

22. Wat was je favoriete film van het jaar? De Helaasheid der Dingen, Das Leben der Anderen

23. Wat heb je gedaan op je verjaardag, en hoe oud was je? Ik ging naar school, werd opgepikt door mijn lief, we gingen kuieren in Antwerpen en daarna frietjes eten met ons tweetjes.

24. Wat hield je mentaal gezond? fietsen, turnen, fitnessen, reizen, uitjes met vrienden, mijn lief en de twee maanden zomervakantie

25. Van welke celebrity was je in 2009 het zotst? Van Daan

26. Wie heb je gemist? Mijn beste vriendin die in Brazilië woonde, maar sinds enkele maanden weer naar België verhuisd is.

189. Over Kerstmis en een trip uit de duizend

2009-12-29T20:31:00.002+01:00

Kerstmis brachten we naar aloude gewoonte bij mijn grootouders door. Kerstavond vier ik sinds 4 jaar bij mijn schoonmama. En omdat die laatste sinds kort op relatief beperkte afstand van mijn grootouders woont, besloten mijn lief en ik daar te blijven slapen en op kerstdag te voet naar ons kerstfeest te wandelen. Kwestie van het copieuze maal van de dag tevoren eraf te stappen. Of toch gedeeltelijk...

Verder waren de feesten zoals elk jaar en zoals vermoedelijk bij ieder van jullie, alleen zal de locatie, het gezelschap en wat jullie te eten en cadeau kregen mogelijk verschillen.

Ik hoop echter van harte dat jullie gisteren niet hebben meegemaakt wat ons overkwam.

Situatieschets: lief en ik gingen twee dagen naar de Eifel in Duitsland. Onze auto trilde al de hele heenrit. Volgens mijn vriend zat de kofferplank los. Hij zou dat allemaal wel fiksen zodra we in ons hotel gearriveerd waren. Op 20 km van onze eindbestemming had het trillen echter veel meer weg van een drilboor en wat erger was: we hoorden een onrustwekkend ronkend geluid. "Ik hoop dat dat een helikopter is", bracht mijn wederhelft uit. Hij gaf achteraf toe dat hij een beetje meende wat hij toen zei en ik heb de quote al meermaals herhaald. Op dat moment was er van lachen echter nog geen sprake. Uiteraard was het geen helikopter en toen we ons op de pechstrook zetten, bleek al snel dat de linkerachterband kapot was. En als ik zeg kapot, dan bedoel ik ook kapot. Ons plan om tegen een zeer traag tempo dan maar tot aan de eerstvolgende afrit te rijden, over de pechtstrook wel te verstaan, werd gedwarsboomd toen bleek dat de eerstvolgende afrit eigenlijk een oprit was. Ons leven riskeren door tegen 10 per uur een autostrade over te steken, leek ons geen slim idee en daarom bleven we stilstaan. En wat doe je dan? Dan loop je naar de dichtsbijzijnde noodpaal, leg je in je beste Duits - dat deel van het scenario viel gelukkig nogal mee - uit wat er is, wacht je 2 uur in de kou op de wegenhulp, ben je blij als je redder in nood eindelijk daar is en nog blijer als hij als een echte Bob Der Baumeister in een mum van tijd je wiel fikst, ben je iets minder blij als blijkt dat het grapje jullie 200 euro zal kosten, rijd je achter Bob en zijn wagentje de autostrade af naar de dichtstbijzijnde Bancontact om het bedrag af te halen, haal je zeer opgelucht adem als je in je hotel aankomt en blijkt dat jullie een executive suite hebben gekregen en beleef je vanaf dan de tijd van je leven. Lekker eten, te veel drinken, wandelen, winkelen en van elkaar genieten. Op naar het volgende uitstapje!

188. Over ontaard gehuppel

2009-12-22T12:46:00.002+01:00

Blij dat ik was toen ik de laatste letter van mijn paper typte, die veel meer tijd dan gepland in beslag genomen had. Ongeveer een kwartiertje geleden dartelde en huppelde ik als een veulen door mijn appartement tot ... KNOTS, mijn voorhoofd recht tegen de rand van de badkamerdeur. (NVDR: al onze deuren zijn van glas.) Ik heb een bult van jewelste, die zelfs niet door verse sneeuw tegen te houden is. Hopelijk kan mijn bles de ergste afgang tegenhouden.

187. Over drie dagen en een half

2009-12-21T09:06:00.003+01:00

Drie dagen en een half is de periode waarin mijn vriend nog geen vakantie heeft en ik al wel. Het is eveneens de periode waarin ik me heb voorgenomen om me zo nuttig mogelijk bezig te houden. Vandaag staan een paper en enkele kleinere taken voor mijn lerarenopleiding op het programma. Tussendoor ben ik ook van plan de strijk af te werken en naar de Colruyt te ploeteren door de sneeuw. De avonden zijn wel steevast voorbehouden voor vertier. Vandaag komen mijn nichten op bezoek om eindelijk mijn appartement te inspecteren. Morgen brengen we met een bevriend koppel een bezoek aan de kerstmarkt in Brussel en woensdagavond trek ik richting Leuven met drie vriendinnen voor onze maandelijkse reünie.

Nog even een flashback naar een hemels weekend. Vrijdag bracht ik de hele dag door op de kerstmarkt van onze vierdejaars op school. Aangezien ik aan zowat alle klassen van het vierde lesgeef, kon ik het niet maken om aan bepaalde kraampjes wél en aan andere niets te kopen. Het resultaat was dan ook dat ik met een boekentas vol cakejes, koekjes, wafeltjes en een maag vol warme chocomelk, Glühwein en jenever naar huis ben getrokken. Daar aangekomen toverde ik snel wat croque monsieurs tevoorschijn tegen dat mijn wederhelft thuis was en na het eten gingen we te voet naar de kerstmarkt in Mechelen. Een fikse winterwandeling die ons beiden deugd deed. Zaterdag stond eerst in het teken van Mr Proper en stofzuigers, maar daarna gingen we kerstshoppen in Brussel en trokken we naar Lier voor een afspraakje met mijn schoonouders. Bob zijn als de rest van het gezelschap zich tegoed doet aan véél jenever (5 meter in totaal) heeft nog wel iets. Zo kwam ik te weten dat mijn schoonmoeder in een vorig leven nog een indiaan is geweest en schaatsten mijn lief en ik door de kleine Lierse straatjes, die allemaal veranderd waren in een ijspaleis. Op het einde ging het mis: lief kwam op zijn kin terecht en heeft nu nog steeds een dikke blauwe plek.
Zondag maakten we ons weer op voor een gezellige winterbrunch, keken we naar Ben X en luierden we wat verder in de zetel. Heerlijk!

186. Over een zalig weekend

2009-12-14T07:18:00.002+01:00

- Mijn verjaardag was reuze. Ik kreeg de nieuwe I-Pod Nano van mijn liefje, hij deed me 's morgens naar school, kwam me er 's middags halen en daarna trokken we richting Antwerpen voor een heerlijke lunch bij Lombardia. Een aanrader! Daarna kuierden we nog wat door de winkelstraten en reden we naar mijn ouders, alwaar ik een cadeautje van mijn zussen en mijn ouders in ontvangst nam. 's Avonds moesten we richting liefs oma, die 75 werd op de dag dat ik 25 werd - samen 100 dus. In plaats van uitgebreid te gaan dineren zoals gepland, aten we heerlijke frietjes van 't frietkot en dat was nog het gezelligst van allemaal.

- Zaterdag sliepen we uit en dat deed deugd! Vervolgens werd ons appartement onder handen genomen en kochten we de Aldi en de Colruyt leeg voor ons etentje later op de dag. Mijn lief trok zich terug in de keuken en toverde heerlijke fajitas tevoorschijn. Ik had voor de taart gezorgd. Van bij de bakker wel te verstaan. Het werd een gezellig avondje met onze vrienden en na het eten zakten we nog af naar het verjaardagsfeestje van M.

- Zondag liep de wekker iets te vroeg af en brachten we alles in gereedheid voor onze brunch, die echt wel geslaagd was. De drank vloeide rijkelijk, het eten was te overvloedig, wat maakte dat mijn ouders, broer en zussen uitgenodigd werden om de overschot 's avonds te komen opeten. En dan is er nog eten voor een week over denk ik.

- Nu maak ik me op om in de vrieskou naar school te fietsen. Heerlijk vind ik dat.

Cette semaine: de laatste examens verbeteren, klassenraden en kerstlunch bij ons op school. Tussendoor: naar de kerstmarkt in Leuven en Wii'en, want ik heb de smaak weer volledig te pakken.

185. Over gezelligheid troef!

2009-12-08T09:06:00.002+01:00

Maandag: op mijn gemakje naar de Colruyt, zonder mij te moeten haasten en daardoor oude besjes tegen hun voeten te rijden. Vervolgens richting Leuven voor een bezoekje aan mijn schoonbroer en daarna een Werfbezoekje met mijn zus. 's Avonds heerlijk gekookt en met mijn lief naar de Slimste Mens gekeken. Wat moet een mens nog meer hebben?

De rest van de week
Dinsdag: lunch met wat collega's in de brasserie over onze school en van de gelegenheid gebruik maken om wat examens op te pikken. 's Avonds met vriendin M. op café.
Woensdag: valt uit de toon. Toezicht gaan doen op school, in de namiddag tegen de sterren op verbeteren en 's avonds naar de les 'Onderwijs en maatschappij.'
Donderdag: verbeteren tegen de sterren op
Vrijdag: ik word een kwarteeuw, lief heeft vakantie, brengt me naar school en komt me er 's middags weer halen en heeft dan een verrassing voor mij in petto.
Zaterdag: Winkelen met lief, etentje met vriendin K. en haar vriend en daarna naar een feestje van andere vriendin M.
Zondag: brunch bij ons thuis voor mijn studiegenootjes en in de namiddag zalig nietsdoen.

En dan is de kerstvakantie nog niet eens begonnen...

184. Over een poging om niet oneerbiedig te zijn...

2009-12-06T09:26:00.002+01:00

Donderdagavond vertrok mijn lief voor een lang weekend naar Amsterdam om mij pas vanavond weer te komen vervoegen. Leuk is anders en zeker omdat dit het eerste min of meer rustige weekend is sinds maanden. (Lees: examenperiodes zijn voor leerkrachten net iets leuker dan voor hun leerlingen.) Maar er zat niets anders op en toen bleek dat ik eigenlijk ook nog wel een leven buiten mijn lief heb, zat mijn zaterdag al snel vol met leuke activiteiten. Gisteren zou ik een dagje naar Antwerpen gaan met mijn tante. Maar ik heb duidelijk te vroeg victorie gekraaid.

Maandagavond belt mijn liefs mama om te vertellen dat de grootmoeder van haar man (mijn vriends stiefpapa dus, de man waarmee mijn schoonmoeder vorig jaar in het huwelijksbootje stapte - bent u nog mee?) overleden was op 90-jarige leeftijd. Ze was al een tijdje zwaar ziek en haar overlijden kwam dus niet geheel onverwacht. Toevallig heb ik die dame deze zomer 1 keer ontmoet. Tot zover een kleine schets van de situatie.

De volgende telefoonconversatie speelde zich maandagavond af.

Schoonmama: "Jullie komen zaterdag toch naar de begrafenis hé?"

Lief: "Ja mama, ik ben dan in Amsterdam, ik ga daar niet speciaal voor afkomen hé."

Schoonmama: "Nee, dat snap ik. Maar jij kan toch wel komen, Mii?"

Ik (de telefoon stond op speaker): "Euhm ja, ik denk het wel."

Schoonmama: "En naar de koffie kom je dan toch ook."

Ik: "Ja, euhm, ik denk wel dat ik daarnaartoe zou kunnen gaan" (zeer goed voelende dat dit een retorische vraag was.)

Schoonmama: "ok, ik mail de doodsbrief vanavond nog door, jullie staan er trouwens ook op."

WHAT THE?????

Lief en ik: "Ok, daaaag."

Schoonmama: "Daaag."

Mijn lief na afloop van het gesprek: "Gij zijt gejo-host."

En dat was de reden waarom je mij gisteren in een kerk kon aantreffen op een begrafenis en wat later in de gietende regen op een kerkhof. En nee, ik had geen paraplu bij.

Mijn schoonstiefovergrootmoeder is dan ook overleden hé. En de Meir zal wel niet weglopen.

183. Over het lesbezoek en het toneel

2009-11-26T18:41:00.002+01:00

Vandaag kwam mijn directrice bij mij op bezoek in de klas. En het was niet het type van bezoek waarbij je thee en koekjes serveert voor alle duidelijkheid. Bij mij ging de visite gepaard met de nodige stress en verder had mevrouw een niet zo gelukkig moment uitgekozen om mij met haar aanwezigheid te komen vereren: donderdag is de dag waarop ik constant les heb en ze zou pas het eerste uur van de dag langskomen.

Ik was niet 100% tevreden van mijn les, maar ze heeft me wel al gezegd dat de opbouw goed zat en mijn lesdoelen bereikt waren. Een langer evaluatiegesprek volgt volgende week.

Ik kwam thuis en was leeg. Ik had vannacht door de zenuwen niet goed geslapen en verder heb ik het heel druk met examens voorbereiden, verbeteren en punten voor dagelijks werk bijeensprokkelen. Daarnet heb ik dan ook een lang en heet bad genomen. Hoewel het nog maar half zes was, had ik het gevoel dat het al na 10 uur was. En als kers op de taart word ik vanavond nog in het Arsenaal in Mechelen verwacht. Samen met een andere leerkracht Nederlands hebben we dat voor onze leerlingen georganiseerd. Stiekem hoop ik dat het heel donker is in de zaal en dat het dus niet opvalt als ik mijn ogen even dichtdoe.

182. Niet over school of geld

2009-11-20T07:35:00.002+01:00

't Wordt tijd dat ik hier nog eens iets kom schrijven. En niet over geld of over mijn job, dat heb ik mezelf voorgenomen. Daarover ging het de laatste tijd te vaak en zo zou het lijken dat ik een materialistische workaholic ben. Niet dus.
Misschien is het het vermelden waard dat ik verslaafd ben aan mijn wekelijkse turnles? We zijn immers al druk aan het oefenen voor ons turnfeest en het belooft een spectaculair nummer te worden op een mix van Michael Jackson. Wat een verschil met vorig jaar, toen wij de 65+'ers van de turnkring leken.
Of dat ik ervan geniet om met mijn lief onder hetzelfde dak te wonen? Wij samen, alleen, niemand die ons stoort. Laat dit nog maar even duren!
Ik moet er eigenlijk vandoor nu. Naar mijn ****** vertrekken.

181. Over leedvermaak

2009-11-15T19:29:00.002+01:00

Vrijdagavond gingen we met onze vriendinnengroep en aanhang op café in Heist op den Berg. De Place 2 be - veruit het bekendste café van Heist on the Hill, en daar zal zijn originele naam ongetwijfeld voor iets tussenzitten - werd het decor van een gezellig avondje waar de drank rijkelijk vloeide.

We waren met een gezelschap van 11 mensen en zijn allemaal nogal grote consumenten. Een half uur over je drankje doen is een fenomeen dat wij niet kennen. Waarmee ik wil zeggen: je zou toch verwachten dat de obers dan toch op zijn minst een beetje vriendelijk zijn? Nou, niet dus. Het viel ons wel op, maar omdat de avond zelf zo gezellig was, besloten we ons er niet te erg aan te ergeren. Rond 2 uur was het tijd om de rekening te vragen. En wat bleek? Ze hadden zo'n slordige 15 euro te weinig aangerekend. In your face!

180. Over een leuke verrassing

2009-11-10T13:28:00.003+01:00

In het aanslagjaar 2008 hield ik er 2 beroepen op na. Of om het anders uit te drukken: vond de Belgische fiscus dat ze mij voor dat extra beroep ook lekker veel mochten belasten. Ik vulde mijn belastingbrief dit jaar trots voor het eerst zelf in en wist dus dankzij Tax-on-Web ook al dat ik braaf een dikke 1500 euro aan de fiscus zou mogen afdragen. Ik besteedde er toen zelfs nog een post aan. (NVDR: een deel van die kosten mocht ik wel aan mijn uitgeverij doorrekenen, waardoor ik zelf slechts 300 euro zou moeten betalen aan de FOD Financiën). Wat er ook van zij, daarnet zat de gevreesde aanslagbrief in de bus. Wat blijkt nu? Ondergetekende trekt net geen 1000 euro terug. Van een financiële meevaller gesproken!

179. Over het einde van de week

2009-11-08T20:17:00.002+01:00

Zaterdag op tijd opgestaan, een paar uurtjes voor school gewerkt, de tafel gedekt, mijn lief gewekt, samen ontbeten, de stad ingetrokken voor verjaardagscadeaus voor liefs mama (een jaarabonnement op een maandblad over astrologie) en mijn zusje (make-up en Think-Pink parels), huiswaarts gekeerd, liefs mama en stiefvader uitgenodigd voor spaghetti in onze loft, gezellig geluncht met nog een flesje champagne erbij, naar de boekenbeurs geweest - druk, maar niet al te storend -, bij mijn oma gaan eten die 83 werd, een gezellige avond met mijn familie doorgebracht, thuisgekomen, rond 22.00 in slaap gevallen (SEUTEN!), opnieuw op tijd opgestaan vanmorgen, voor school gewerkt, bij mijn ouders gaan eten, een herfstwandeling in Antwerpen gaan maken (Linkeroever, voetgangerstunnel en een dampende mok warme chocomelk bij Antoon Van Dyck) en het weekend en mijn week vakantie in schoonheid afgerond.
Ik ben klaar om er met hernieuwde energie weer in te vliegen morgen!

178. Over nog meer pannenkoeken

2009-11-05T17:50:00.003+01:00

Zodadelijk komen mijn zussen pannenkoeken eten - ja, ik weet het! Gelukkig heb ik hier geen weegschaal, want in de tijd dat ik samenwoon zijn er volgens mij al ettelijke kilo's aangevlogen - dus ik heb nog even tijd voor een postje. De afgelopen dagen waren super.

Voor alle duidelijkheid: ik heb veel voor school gewerkt en heb nog steeds heel wat te doen, maar anderzijds heb ik ook eindelijk 'De Helaasheid der Dingen' gezien (aanrader!), mijn bureau opgeruimd en ben ik naar de kapper geweest. Er is lekker veel af en het resultaat mag er wel zijn. Alleen jammer dat niemand mijn nieuwe coiffure al heeft kunnen bewonderen, vermits ik hier al de hele dag in mijn uppie zit. Manlief moest werken en daarna naar het voetbal met klanten. (Hij speelt het toch wel altijd mooi klaar dat ie gratis en voor niets naar Anderlecht mag gaan kijken, de ploeg voor wie hij al vanaf dat hij klein is supportert.) En dus ga ik met mijn zussen pannenkoeken bakken vanavond en kijken naar één van de films die ik gisteren heb opgenomen.

Poll: wordt het 'Das Leben der Anderen' of 'Another Cinderella Story'? Ik weet het antwoord al hoor. Tip: mijn jongste zus is 14.

En vanaf maandag vlieg ik er weer in, letterlijk en figuurlijk. Geen excuses: met de fiets naar school (=22 km/dag), tenzij het echt hard regent en niet meer brossen op het turnen.

De bel gaat, ik ga naar de pannenkoeken.

177. Over QT

2009-11-02T18:21:00.003+01:00

Uitslapen, wafels bakken, in Center Parcs gaan zwemmen, uit eten gaan, samen poetsen, een fles Martini Brut kraken, samen Witse kijken en stiekem de clou missen omdat je de fles te hard gekraakt hebt, samen naar de Colruyt gaan, samen koken, samen veel te lang in bad zitten, ontbijt op bed krijgen, ...
Quality time, of hoe ik nu eindelijk weer weet wat dat precies is.

176. Over nummer drie

2009-10-30T08:31:00.002+01:00

En nummer drie is ook op bezoek. Ja ja, sinds september zit ik al voor de derde keer met een verkoudheid. Zijn leerlingen nu echt stuk voor stuk bacteriehaarden? Had ik dat geweten...
Nee nee, I still love my job. Zeker vanaf 12.15 straks, want dan is het VA-KAN-TIE!
Dan ga ik enkele dagen in winterslaap, in de hoop mijn wrakgehalte wat te verminderen.

175. Over een dikke vette check

2009-10-27T07:02:00.003+01:00

Dit jaar maak ik een lijstje van alle hindernissen die ik moet omzeilen. In de eerste plaats mijn acht examens voor de lerarenopleiding en daarnaast ook alle lesbezoeken van onze directie en mijn mentor op school. Als er iets is afgewerkt, vink ik met veel voldoening iets van mijn lijstje af. Zo ook vandaag. Ik kwam te weten dat ik 94% had voor mijn examen Didactiek! En dus maak ik van de gelegenheid gebruik om lekker onbescheiden te doen op mijn blog. Het horrorverhaal dat vooraf ging aan mijn examen laat ik voor een volgende keer.

174. Over de wintertijd

2009-10-26T07:31:00.002+01:00

Gisteren hoorde ik op het nieuws dat enkel kinderen, bejaarden en depressieve mensen last hebben van de verandering van zomer- naar wintertijd. Bij mijn weten behoor ik niet tot één van de drie bovenvermelde categorieën, maar werd ik wel om stipt 6 uur wakker vanmorgen. Och ja, dan staan we maar op en bereiden we ons voor op een hele dag les en klassenraden.

Maar ook op het verjaardagsetentje van mijn liefs zusje, waarvoor speciaal Mechelen als locatie werd uitgekozen, zodat schoonzus ook van de partij kon zijn.

Nog het vermelden waard: dankzij vriendin M., mijn persoonlijke styliste, ben ik sinds vrijdag een nieuw paar bruine laarsjes, een strakke Levi's, een zwart truitje en een appelblauwzeegroen jurkje met bijpassend topje rijker. En ook wat euro's armer.

173. Over examens

2009-10-22T07:11:00.002+02:00

Gisteren had ik examen van Didactiek. 10 meerkeuzevragen en 5 open vragen kregen we voorgeschoteld. Maandag weet ik mijn resultaat. Nu ben ik vooral blij dat ik er van af ben. Nog 7 vakken te gaan dit jaar en dan heb ik hopelijk mijn felbegeerde certificaat in handen waarmee ik vooral maandelijks veel meer ga verdienen. (Of hoe het mij vooral om extrinsieke motivatie te doen is, voor zij die een beetje thuis zijn in het didactische jargon.)

't Was dus behoorlijk druk de afgelopen dagen. En wie kreeg het uitgerekend nu in zijn hoofd om eens een supergriep aan de haak te slaan? Juist ja, mijn lief. Tussen het leren, werken en de huishoudelijke taken door mocht ik dus ook nog privéverpleegster spelen.

Nu staat er weer een drukke werkdag voor de deur. Maar zo heb ik het eigenlijk graag. In de kou naar school fietsen, mijn ding doen en moe maar voldaan weer naar huis rijden. Wat een verschil met vorig jaar...

172. Over binnenhuisdecoratie en zo

2009-10-18T10:05:00.002+02:00

Deze lamp tikten wij op de kop bij Maisons du monde. We adopteerden haar en vinden dat ze heel mooi in ons loftinterieur past.

171. Over leegte

2009-10-16T13:35:00.002+02:00

Ik ben even HE-LE-MAAL leeg. In plaats van te bloggen, ga ik dan ook een dutje doen. En daarna opruimen. En strijken. En wassen. En poetsen. En verbeteren. En naar de Colruyt. En koken. En oh ja: misschien ook nog maar best eens beginnen te leren aan mijn examen Didactiek van volgende woensdag.

170. Over Londen of Singapore

2009-10-11T09:09:00.003+02:00

En net als je denkt dat je je leven weer op de rails hebt, als je een job hebt gevonden die je echt graag doet, je goed voelt in je eigen stekje, biecht je wederhelft je tijdens een nachtelijke wandeling van bij vrienden naar huis in een niet-nuchtere toestand op dat hij in de derde rond zit van een sollicitatieprocedure bij een grootbank. Klein detail: met werklocatie te Londen of Singapore. Bye bye leuke avond, welkom torenhoge discussie over onze levensopvattingen die niet echt lijken te stroken op dat punt. Ik heb altijd geweten dat het zijn ultieme droom is om een banker te worden in een internationale omgeving, dat België te klein is om die droom te realiseren, maar ik weet verdomme ook dat ik mijn familie en vrienden heel graag zie en niet zou kunnen missen. Misschien zal het nu nog niet tot hartverscheurende keuzes leiden, maar het feit dat ik ooit voor zo'n dilemma zal komen te staan, bezorgt me toch wel verdriet.

Waarom moest ik toch ook zo'n ambitieus carrièrebeest aan de haak slaan?

169. Over mijn ontdekking, deel 2

2009-10-06T12:59:00.001+02:00

En dan stond er nog een roos op ons aanrecht toen ik vanmorgen in de keuken binnenkwam.
Morgen het aanzoek misschien? :-)

168. Over mijn ontdekking

2009-10-06T06:59:00.003+02:00

Zaterdagnamiddag. Ik moest naar de les vertrekken en was een beetje ongelukkig omdat ik absoluut geen tijd meer had gehad om ons appartement te poetsen en naar de winkel te gaan. Ik kom thuis rond kwart voor vijf en wat bleek? Manlief was naar de Colruyt geweest, onze ijskast zat weer vol lekkers en alles in huis blonk.
Zondag speelde zich een gelijkaardig scenario af. Ik kwam thuis van mijn brunchafspraak en wilde aan mijn berg strijk beginnen. Bleek mijn berg toch wel zoek. Logisch ook, alles hing al mooi gestreken in onze kast.
My god, dan heb ik nog een nieuwe man ook. En ik die dacht dat je niet alles kunt hebben.

167. Over eetfestijnen

2009-10-04T19:39:00.001+02:00

Vrijdag: Chinezen ter gelegenheid van de verjaardag van mijn liefs stiefvader.

Zaterdag: BBQ bij de duivenbond van mijn vriends opa. Erna: lekkere hapjes op de housewarming van vriendin L.

Zondag: brunchen in Brussel met mijn ex-collega's.

Mijn maag is vol, maar verder was het vooral heel leuk om nog eens bij te babbelen met iedereen.

En nu heb ik lichte stress, want morgen komt er iemand naar mijn les kijken.

166. Over alweer een dagje verlof

2009-10-02T11:42:00.002+02:00

Blijkbaar hebben ze in het onderwijs nog niet genoeg met alle vastgelede vakanties, want elke school mag jaarlijks ook nog een verlofdag uitkiezen. De mijne legde die op vrijdag 2 oktober vast. Dus doe ik vandaag mijn huishouden en mijn voorbereidend werk voor volgende week, zodat mijn weekend redelijk vrij is.

Alhoewel, er liggen nog 30 lezersbrieven te wachten om verbeterd te worden. Reken maar uit als je weet dat ik er gemiddeld 2 per uur kan corrigeren.

Maar het is niet al kommer en kwel. In 4 Handel-Talen, een klasje met 6 meisjes waar ik 2 uur per week Duits geef, ben ik bezig met het thema eten en drinken. En volgende week mogen de dames thuis een dessert in elkaar flansen om mij vervolgens auf Deutsch uit te leggen hoe ze dat ineen hebben gestoken. Ik zal maar niet te stevig ontbijten die dag :-).

165. Over mijn (biologische?) klok

2009-10-01T07:32:00.002+02:00

Mijn liefs wekker loopt op weekdagen om 6.20 af. Uiteraard wordt zijn bedgenote dan ook altijd wakker en meestal lukt het me niet zo goed om daarna weer in slaap te vallen.
Vanmorgen werd ik zoals elke morgen weer veel te vroeg wakker, maar mijn lief lag nog naast mij. Na wat draaien en keren, vroeg ik hem voorzichtig of hij zich misschien overslapen had. "Waarom?" vroeg hij slaperig. "Omdat het al zeven uur is of zo", zei ik. En zonder dat ik wist hoe laat het werkelijk was, bleek het inderdaad stipt zeven uur te zijn. Of hoe mijn waakfunctie al is geactiveerd voor als we een baby hebben.

164. Over of het normaal is

2009-09-28T08:19:00.003+02:00

dat ik tegenwoordig elke zondagavond mijn strijk doe, met toevallig altijd de show rond de nieuwe K3 op de achtergrond. Dat mijn lief bij toeval al twee weken op rij in het Anderlechtstadion zat terwijl ik de plooien uit zijn kostuumhemden haal. En dat ik dat eigenlijk niet eens erg vind.

Of hoe je snel een typische huisvrouw wordt.

163. Over hergevonden regelmatigheid

2009-09-26T09:10:00.002+02:00

Gisteren had ik Benny van Telenet op bezoek. Deze zeer sympathieke gepiercete computertechnicus heeft ervoor gezorgd dat ik mijn blogkriebel nu weer regelmatiger kan komen bevredigen. Daarnaast kijken wij vanaf nu ook digitaal tv. En dat is toch wel lekker hip.

Fotootjes van onze loft komen er misschien wel snel aan. Eerst moet er goed gepoetst worden ten huize/appartemente Mii.

Ondertussen heb ik ook mijn definitieve uurrooster gekregen. Concreet heb ik nu op dinsdag- en vrijdagnamiddag vrij. Heerlijk! Jammer dat ik dan de Happy Hours op vrijdagavond mis, maar hé, ik kan altijd nog eens mijn fiets opspringen om wijn en hapjes soldaat te gaan maken op school.

Vanaf 22 oktober ben ik ook van mijn lessen Didactiek op woensdagnamiddag verlost en liggen er per week dus drie vrije namiddagen in het verschiet. Ik hoop van harte dat ik mijn werk voor school dan kan concentreren op die momenten, zodat ik geen hele weekends meer in de weer ben met lesvoorbereidingen. Op zich vind ik lessen maken wel leuk hoor, maar het sociale leven wil ook wat.

Straks moet ik naar mijn andere vakken van de lerarenopleiding: 'Leerkracht en verantwoordelijkheden' - een chique naam voor wat een cursus puur recht is - en 'Onderwijs en Maatschappij' - nog wel te pruimen: gaat over de geschiedenis van ons onderwijssysteem en zo. Om de pil wat minder bitter te maken, heeft mijn lief me beloofd dat ie me komt oppikken nadien en dat we erna nog een bezoekje aan Ikea en het naburige Maisons du Monde zullen brengen. Yes!

Enfin, 't was gewoon maar om te zeggen dat ik hier vanaf nu weer regelmatiger iets kom posten.

162. Over een hoofd vol s****

2009-09-20T14:25:00.004+02:00

Leuk: ons salon is gearriveerd en staat heel mooi in onze loft.

Minder leuk: mijn hoofd zit vol snot en mijn stem klinkt snipverkouden. Hopelijk is het morgen wat beter als ik voor de klas moet staan.

161. Over een inhaalmanoeuvre

2009-09-12T17:31:00.003+02:00

Ik heb nog altijd geen internet. Gelukkig vangen mijn ouders me dit weekend een beetje op - manlief is in Amsterdam - zodat ik de culinaire momenten van de dag niet elke keer alleen moet doorbrengen. Daarnaast kan ik van de gelegenheid gebruik maken van hun draadloze internetaansluiting.

Wat kan ik zeggen?

- Manlief is dus in A'dam en ik kan niet mee omdat ik op zaterdagnamiddag naar de les moet. Net als op woensdag. En ja, het is zwaar. Niet zozeer de stof - het gaat bij momenten zo traag dat je je in het middelbaar waant - dan wel de verplichte aanwezigheid in de les.

- Op 21 oktober heb ik examen van de eerste module. Laten verschillende collega's me nu toch net gevraagd hebben om hen uit de nood te helpen. De verantwoordelijke voor de Berlijnreis de week voor de allerheiligenvakantie is langdurig ziek en ze zoeken een extra begeleider om mee te gaan naar Duitslands hoofdstad. De week voor de allerheiligenvakantie is nu net de week van 21 oktober. Dus waarschijnlijk kan ik het schudden om gindsheen te trekken.

- Ik heb 146 leerlingen. De meeste daarvan ken ik al bij voornaam, maar er is nog werk aan de winkel. Het vierde ligt me op het eerste gezicht beter dan het vijfde.

- Nu ga ik naar mijn grootouders. Het lijkt al drie jaar geleden dat ik nog eens bij die mensen op bezoek ben geweest.

En u, hoe maakt u het?